W zadaniach typu "jaka będzie wyświetlona wartość zmiennej po wykonaniu programu" poprawne rozwiązanie polega na śledzeniu wykonania kodu krok po kroku (tzw. dry-run/trace). Dla tej pozycji egzaminacyjnej końcowa wartość zmiennej K jest równa 32, czyli dokładnie taka, jaka zostanie wypisana po zakończeniu wykonywania podanego fragmentu.
Jak to robić metodycznie na egzaminie:
- Zapisuj stan zmiennych po każdej instrukcji (np. w tabelce: krok → K → inne zmienne).
- Sprawdzaj kolejność wykonywania operatorów (nawiasy, mnożenie/dzielenie przed dodawaniem/odejmowaniem, a także priorytety operatorów logicznych, jeśli występują).
- Jeśli w kodzie są pętle, zwróć uwagę na warunek wejścia i zakończenia oraz na to, czy zmienna sterująca jest zmieniana w każdej iteracji.
- Jeżeli pojawiają się operatory typu inkrementacja/dekrementacja, kluczowe jest rozróżnienie, czy zmiana następuje przed czy po użyciu wartości w wyrażeniu.
Dlaczego pozostałe propozycje (np. 34, 31, 30) bywają wybierane?
- 34 często wynika z doliczenia dodatkowego kroku (np. "nadprogramowej" iteracji pętli albo podwójnego uwzględnienia inkrementacji).
- 31 to typowy skutek pominięcia pojedynczej operacji zwiększającej wartość (albo błędu off-by-one w liczeniu iteracji).
- 30 może wskazywać na błędne uproszczenie obliczeń (np. nieuwzględnienie części wyrażenia lub złe przyjęcie priorytetu operatorów).
W praktyce zawodowej technika informatyka taka umiejętność przekłada się na skuteczne debugowanie: ustawiasz punkt przerwania, wykonujesz kod krokowo i obserwujesz, w którym miejscu stan programu zaczyna odbiegać od oczekiwań. Na egzaminie wykonujesz to samo "na papierze", dbając o pełną kontrolę nad stanem zmiennych w każdym kroku.
