W technologii ISDN spotyka się pojęcie magistrali pasywnej (często kojarzonej z interfejsem S0 w dostępie podstawowym BRI). Jest to sposób połączenia wielu urządzeń abonenckich do jednego zakończenia sieci (NT), w którym sygnał jest współdzielony przez kilka terminali.
Odpowiedź "8" jest poprawna, ponieważ w typowej specyfikacji ISDN dla pasywnej magistrali S0 dopuszcza się dołączenie maksymalnie ośmiu terminali klasy TE1. Limit ten wynika z wymagań warstwy fizycznej: każda końcówka dołączona do magistrali stanowi określone obciążenie, a przy zbyt dużej liczbie urządzeń pogarszają się warunki transmisji (tłumienie, odbicia, stabilność synchronizacji i sygnalizacji).
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne?
- "2" bywa mylone z faktem, że w dostępie podstawowym ISDN są dwa kanały B, czyli realizuje się zwykle dwa jednoczesne zestawienia połączeń. To jednak ograniczenie przepływności/usługi, a nie liczby terminali na magistrali.
- "4" to częsty błąd wynikający z intuicyjnego "uśredniania" lub przenoszenia praktyk z małych instalacji, w których faktycznie podłącza się kilka urządzeń. Nie jest to jednak maksymalna wartość standardowa dla magistrali pasywnej.
- "16" jest zbyt dużą liczbą dla tej topologii i zwykle wynika z pomylenia z innymi technologiami lub z założenia, że magistrala działa jak sieć pakietowa z przełączaniem i praktycznie dowolną liczbą urządzeń. W ISDN ograniczenia warstwy fizycznej są bardziej restrykcyjne.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać dwa rozróżnienia: liczba terminali na magistrali (parametr topologii/warstwy fizycznej) oraz liczba równoczesnych połączeń (parametr wynikający z liczby kanałów B). Te dwie liczby odnoszą się do różnych zagadnień i nie powinny być ze sobą utożsamiane.
