Pomiary rezystancji izolacji służą ocenie stanu izolacji przewodów i urządzeń oraz weryfikacji bezpieczeństwa instalacji (m.in. ograniczają ryzyko porażenia i uszkodzeń prowadzących do zwarć). W praktyce BHP istotne jest, że minimalna częstotliwość takich pomiarów nie wynika z potocznej nazwy pomieszczenia (np. "lakiernia"), ani wyłącznie z rodzaju stosowanych materiałów, lecz z klasyfikacji środowiska pracy i poziomu ryzyka.
Jeżeli pomieszczenie zostało sklasyfikowane jako zagrożone wybuchem (strefa Ex ustalana indywidualnie na podstawie analizy substancji, procesów i wentylacji), to okresy kontroli instalacji elektrycznej są krótsze. Zgodnie z tabelami/wytycznymi stosowanymi w praktyce pomiarowej (np. opracowania SEP) dla takich pomieszczeń pomiary rezystancji izolacji wykonuje się nie rzadziej niż co 1 rok. To uzasadnione, bo w atmosferach potencjalnie wybuchowych nawet pogorszenie izolacji i powstanie łuku/iskrzenia może stać się źródłem zapłonu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Co 2 lata." – to okres zbyt rzadki jak na wymagania dla pomieszczeń Ex; może być mylony z innymi harmonogramami kontroli lub z praktyką wewnętrzną zakładów, ale nie spełnia minimalnego wymogu "nie rzadziej niż co 1 rok".
- "Co 3 lata." – jest arbitralnym uśrednieniem i nie odpowiada wskazanym w praktyce okresom dla pomieszczeń zagrożonych wybuchem.
- "Co 5 lat." – to typowy minimalny horyzont spotykany dla wielu instalacji w pomieszczeniach bez szczególnych zagrożeń, jednak dla pomieszczeń Ex jest to zdecydowanie zbyt rzadko.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o okresy pomiarów najpierw ustal, do jakiej kategorii pomieszczeń należy dane miejsce (np. zagrożone wybuchem, o wyziewach żrących, zagrożone pożarem, bardzo wilgotne). Dopiero potem dobieraj okres pomiaru – unikniesz błędu polegającego na "automatycznym" przypisaniu lakierni do jednej częstotliwości bez warunku klasyfikacji.
