W detalowaniu zbrojenia kluczowe jest, aby pręty były gięte na odpowiednio dużej średnicy trzpienia (czyli minimalnej średnicy wewnętrznej zagięcia). Zbyt "ostre" gięcie może powodować lokalne uszkodzenia stali, mikropęknięcia i niekorzystną koncentrację naprężeń, a w praktyce również problemy z montażem zbrojenia.
Według PN-EN 1992-1-1:2008 (Eurokod 2) minimalna średnica zagięcia zależy od średnicy pręta. Dla zakresu φ ≤ 16 mm przyjmuje się zależność 4φ. Dla pręta o średnicy 16 mm obliczenie jest bezpośrednie:
φm,min = 4φ = 4 × 16 mm = 64 mm
Dlatego odpowiedź "64 mm" jest poprawna.
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne?
- "48 mm" odpowiadałoby zależności 3φ (3 × 16 mm) lub innym, starszym/nieaktualnym założeniom; nie spełnia warunku 4φ dla φ = 16 mm.
- "80 mm" jest większe od minimum i może być stosowane w praktyce, ale pytanie dotyczy wartości minimalnej wymaganej przez normę, więc nie jest odpowiedzią właściwą.
- "140 mm" wynikałoby z zależności 7φ dla prętów o większej średnicy (np. 7 × 20 mm), więc nie pasuje do pręta 16 mm.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy norma mówi o średnicy zagięcia, a nie o promieniu, oraz czy pręt leży w przedziale φ ≤ 16 mm czy φ > 16 mm. To najczęstsze źródło pomyłek.