Zabezpieczenie zerowo-prądowe (spotykane też jako funkcja związana z pomiarem składowej zerowej prądu lub prądu w punkcie neutralnym) służy do wykrywania stanów, w których w układzie trójfazowym pojawia się prąd "do ziemi". W stanie symetrycznym suma prądów fazowych jest bliska zeru, a składowa zerowa nie powinna występować w istotnej wartości.
Gdy dojdzie do zwarcia z ziemią w uzwojeniu stojana, powstaje droga przepływu prądu doziemnego. Taki prąd powoduje pojawienie się składowej zerowej i/lub prądu w torze neutralnym, co jest typowym kryterium zadziałania zabezpieczenia zerowo-prądowego generatora. To właśnie dlatego odpowiedź "Zwarcie z ziemią w uzwojeniu stojana." jest poprawna.
- Odpowiedź "Zwarcie międzyzwojowe." jest nieadekwatna, ponieważ zwarcia międzyzwojowe mogą nie generować wyraźnej składowej zerowej (często są to uszkodzenia wewnątrz jednej fazy bez udziału ziemi). Ich wykrywanie bywa realizowane innymi kryteriami (np. różnicowymi, temperaturą, analizą asymetrii), zależnie od konstrukcji i układu pomiarowego.
- Odpowiedź "Nadmierny wzrost napięcia uzwojenia stojana." dotyczy zjawiska przepięciowego, które typowo wykrywa się zabezpieczeniami nadnapięciowymi. Sam wzrost napięcia nie musi powodować prądu składowej zerowej, więc nie jest charakterystyczną przyczyną zadziałania funkcji zerowo-prądowej.
- Odpowiedź "Zwarcie międzyfazowe na szynach lub w sieci." opisuje zwarcie w części zewnętrznej układu. Takie zwarcia są zwykle wykrywane przez zabezpieczenia nadprądowe, odległościowe lub różnicowe linii/szyn, a nie przez kryterium zerowo-prądowe generatora (chyba że towarzyszy im składowa doziemna, ale wtedy kluczowym mechanizmem jest udział ziemi, nie sama międzyfazowość).
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: "zerowa składowa prądu" najczęściej kieruje myślenie w stronę zwarć doziemnych. Jeśli w odpowiedziach pojawia się wariant "zwarcie z ziemią", to zwykle jest on najbardziej spójny z ideą zabezpieczenia zerowo-prądowego.
