Dodatek na szew (zapas na szew) to ilość materiału dodawana do linii szycia na wykroju, aby elementy można było połączyć ściegiem i później wykończyć. W kołnierzu bluzki z tkaniny bawełnianej istotna jest technologia: najczęściej kołnierz jest elementem dwuwarstwowym, zszywanym prawymi stronami do środka, a następnie wywracanym na prawą stronę. W takiej konstrukcji nadmierny zapas na szew przy krawędziach zewnętrznych zwiększa grubość, utrudnia równe ułożenie szwu i pogarsza wygląd po wywinięciu.
Odpowiedź "0,5 cm" jest zgodna z typową praktyką dla krawędzi kołnierza, gdzie zależy nam na cienkim, estetycznym brzegu i łatwym uformowaniu narożników. Po zszyciu często wykonuje się przycięcie zapasu, ukośne ścięcie rogów i ewentualne nacięcia – dlatego zapas musi być na tyle duży, by dało się go bezpiecznie obrobić, ale jednocześnie na tyle mały, by nie tworzył zgrubień.
Dlaczego pozostałe wartości są niekorzystne w tym zastosowaniu?
- "0,1 cm" jest zwykle zbyt małe: łatwo o "uciekanie" tkaniny spod stopki, brak miejsca na stabilne przeszycie i późniejsze przycięcie zapasu bez ryzyka strzępienia i osłabienia krawędzi.
- "1,5 cm" to zapas, który w wielu konstrukcjach może występować na innych połączeniach, ale przy kołnierzu wywijanym często daje zbędną grubość na krawędziach i utrudnia ostre, równe rogi.
- "2,5 cm" jest typowo zbyt duże dla tego typu krawędzi: generuje bardzo duże zgrubienie i wymusza znaczne przycinanie, co jest niepraktyczne i zwiększa ryzyko nierówności.
Warto pamiętać o częstym błędzie: dodatek na szew to nie to samo co luz odzieżowy (dodatek konstrukcyjny zapewniający swobodę). W praktyce dodatek może zależeć od gramatury bawełny, sposobu stabilizacji (np. wkład), rodzaju ściegu i miejsca w kołnierzu, ale w pytaniu wskazano jedną wartość jako typową.
