Wiatromierz Wilda (anemometr Wilda) to tradycyjny przyrząd do obserwacji wiatru, wykorzystywany obecnie głównie edukacyjnie w ogródkach meteorologicznych. Aby pomiary były możliwie porównywalne i jak najmniej zniekształcone przez lokalne warunki, przyjęto standardową wysokość instalacji.
Wysokość 10 m (nad poziomem gruntu) jest stosowana jako typowa wysokość odniesienia dla pomiarów wiatru w terenie otwartym. Na mniejszych wysokościach przepływ powietrza silniej zależy od tarcia o podłoże i od turbulencji wywołanych przeszkodami terenowymi, dlatego odczyt może być niestabilny lub zaniżony.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "10 m" – wskazuje minimalną, standardową wysokość umieszczenia przyrządu na maszcie, co ogranicza wpływ otoczenia i wspiera porównywalność danych.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "6 m" i "8 m" – to wysokości zbyt małe, bardziej podatne na wpływ drzew, budynków i tarcia przy gruncie, przez co łatwiej o zafałszowania pomiaru.
- "12 m" – choć większa wysokość może czasem zmniejszać wpływ przeszkód, nie odpowiada standardowej wysokości odniesienia wymaganej w nauczaniu i w typowej metodyce prowadzenia obserwacji; pytanie dotyczy minimalnej, przyjętej wysokości montażu.
W praktyce oprócz samej wysokości ważne jest też ustawienie w otwartej przestrzeni oraz zachowanie odpowiednich odległości od przeszkód, aby wiatr docierał do przyrządu możliwie niezakłócony.