Papier wielokontrastowy (VC/MG) zawiera co najmniej dwie składowe emulsji o różnej "twardości" (różnej reakcji na kontrast) i różnej czułości widmowej. Dzięki temu kontrast odbitki można regulować filtracją światła w powiększalniku (zestawem filtrów MG lub filtracją w głowicy kolorowej), bez zmiany papieru.
Odpowiedź "Purpurowy" jest poprawna, ponieważ filtr purpurowy (magenta) ogranicza składową światła, która silniej pobudza "miękką" część emulsji, a relatywnie wzmacnia wpływ warstwy odpowiedzialnej za wyższy kontrast. W praktyce przekłada się to na podniesienie kontrastu: czernie i biele stają się bardziej zdecydowane, a przejścia tonalne mniej "płaskie".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- "Żółty" – w systemie MG działa w kierunku przeciwnym: stosowanie żółtego filtra zwykle obniża kontrast (daje bardziej "miękką" gradację), co przydaje się np. przy zbyt kontrastowym negatywie.
- "Szary" – filtr neutralny (szary) przede wszystkim zmniejsza ilość światła (wydłuża czas naświetlania), ale nie jest typowym narzędziem do sterowania gradacją papieru VC; nie daje kontrolowanego wzrostu kontrastu jak filtracja magentą/żółcią.
- "Zielony" – nie jest standardowym filtrem do regulacji kontrastu w papierach wielokontrastowych; może zmieniać ekspozycję, ale nie odpowiada za przewidywalne przejście między "miękką" i "twardą" gradacją.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prostą regułę roboczą dla papierów MG: magenta = twardziej (większy kontrast), żółty = miękcej (mniejszy kontrast). Przy filtracji zwykle trzeba też skorygować czas naświetlania, bo filtry zmieniają ilość światła docierającego do papieru.
