W obsłudze podróżnych w portach i terminalach materiały informacyjne mają przede wszystkim umożliwić podjęcie właściwego działania: znaleźć stanowisko odprawy, bramkę, peron, wyjście, punkt informacji, zrozumieć procedurę oraz komunikaty o zmianach. Dlatego kluczowym kryterium jakości jest dostępność i zrozumiałość informacji dla wszystkich podróżnych.
Dostępność oznacza, że informacja jest możliwa do odebrania w różnych warunkach i przez różne grupy użytkowników: osoby starsze, osoby słabowidzące, osoby z trudnościami poznawczymi, cudzoziemców czy osoby w stresie i pośpiechu. Zrozumiałość oznacza prosty, jednoznaczny przekaz: krótkie zdania, unikanie żargonu, logiczny układ, spójne nazewnictwo oraz wspieranie tekstu piktogramami lub ikonami, jeśli to zasadne.
Odpowiedź "Estetyka i atrakcyjność wizualna materiałów" bywa ważna, ale jest drugorzędna: piękny projekt, który jest nieczytelny lub mylący (zły kontrast, mała czcionka, niejasne sformułowania), nie spełnia celu informacyjnego.
Odpowiedź "Zastosowanie najnowszych technologii w tworzeniu materiałów" jest niepełna, bo technologia jest tylko narzędziem. Ekrany, aplikacje czy kody QR nie poprawią sytuacji, jeśli komunikat jest źle napisany, niejednoznaczny albo niedostosowany do odbiorców.
Odpowiedź "Wykorzystanie wielu kanałów dystrybucji materiałów" również nie jest najważniejsza: wielokanałowość pomaga dotrzeć do pasażera, ale nie zastąpi jakości treści. W praktyce najpierw zapewnia się klarowny komunikat, a dopiero potem dobiera kanały (tablice, ogłoszenia, ulotki, strona WWW, aplikacja).
Na egzaminie warto pamiętać zasadę: najpierw treść i jej dostępność, potem forma i narzędzia. Materiał informacyjny ma minimalizować ryzyko pomyłek i zagubienia podróżnych, a nie tylko dobrze wyglądać.