W sytuacji zagrożenia bombowego w terminalu portowym (lub terminalu obsługi podróżnych) działania personelu muszą opierać się na zasadzie nadrzędności ochrony ludzi. Oznacza to, że pierwszym i najważniejszym celem ewakuacji jest doprowadzenie do tego, aby pasażerowie oraz personel znaleźli się poza obszarem potencjalnego rażenia i aby ograniczyć ryzyko obrażeń lub śmierci.
Odpowiedź "Zapewnienie bezpieczeństwa pasażerom i personelowi" jest właściwa, bo ewakuacja to procedura ochronna: organizuje opuszczenie obiektu, kieruje ruchem do wyznaczonych wyjść, redukuje tłok i panikę oraz skraca czas przebywania ludzi w strefie zagrożenia.
Pozostałe propozycje opisują cele, które mogą pojawić się w działaniach po zabezpieczeniu ludzi, ale nie mogą być priorytetem ewakuacji:
- "Zabezpieczenie dowodów dla śledztwa policyjnego" – to element czynności dochodzeniowych realizowanych przez uprawnione służby. W warunkach alarmu najpierw należy ograniczyć ryzyko dla osób, a dopiero potem myśleć o materiale dowodowym.
- "Zminimalizowanie strat finansowych dla operatora terminala" – ochrona mienia i kosztów przestoju jest ważna, ale w hierarchii bezpieczeństwa stoi niżej niż życie i zdrowie. Skupienie się na finansach w pierwszej kolejności może opóźnić ewakuację.
- "Zapewnienie ciągłości operacji portowych po ewakuacji" – ciągłość działania (business continuity) jest celem organizacyjnym, jednak nie jest istotą ewakuacji. W realnym zdarzeniu priorytetem jest usunięcie ludzi ze strefy ryzyka, a decyzje o wznowieniu pracy podejmuje się dopiero po ocenie bezpieczeństwa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się zagrożenie dla ludzi (np. bomba, pożar, wyciek), najczęściej poprawna odpowiedź dotyczy ochrony życia i zdrowia, a dopiero w dalszej kolejności mienia, dowodów i procesów operacyjnych.
