Elektrolityczne otrzymywanie proszków metali polega na wydzielaniu metalu na katodzie z roztworu wodnego. W praktyce wzrost osadu bywa silnie nierównomierny (lokalne przyrosty w miejscach łatwiejszego dopływu jonów), dlatego tworzą się rozgałęzione struktury przypominające "drzewka", czyli dendryty. Po zeskrobaniu, wypłukaniu i wysuszeniu osad jest kruchy i po rozdrobnieniu daje cząstki o dendrytycznym, nieregularnym kształcie oraz rozwiniętej powierzchni.
Odpowiedź "talerzykowaty" opisuje raczej cząstki płatkowe/łuskowe, kojarzone z rozdrabnianiem lub procesami prowadzącymi do spłaszczania, a nie z typowym osadem katodowym. Odpowiedź "globularny" (kulisty) jest charakterystyczna dla metod, w których powstają i zestalają się krople ciekłego metalu (np. rozpylanie/atomizacja), co sprzyja zaokrągleniu. Odpowiedź "gąbczasty" wiąże się z silną porowatością i bywa spotykana dla proszków otrzymywanych innymi drogami (np. z procesów redukcyjnych), ale nie stanowi typowego opisu morfologii proszku po elektroosadzaniu.
W przygotowaniu do egzaminu pomaga kojarzenie: elektroosadzanie → dendryty, atomizacja → ziarna bardziej kuliste, redukcja → ziarna porowate. Takie mapowanie metod na morfologię ułatwia szybkie i pewne rozpoznanie poprawnej odpowiedzi.
