KWALIFIKACJA GIW12 - PAŹDZIERNIK 2013

PYTANIE NR 28.
Jaki minimalny ciężar właściwy płuczki spowoduje chłonność w otworze na głębokości 1000 m, jeżeli gradient ciśnienia chłonności wynosi 1,5 at/10 m?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gradient chłonności 1,5 at/10 m oznacza, że na 1000 m dopuszczalne ciśnienie wynosi 1,5×(1000/10)=150 at.
Minimalna gęstość płuczki to taka, której ciśnienie hydrostatyczne na tej głębokości zrówna się z tym ciśnieniem: p=ρ·g·h. Po konwersji jednostek otrzymuje się ok. 1,51 g/cm3.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu podano gradient ciśnienia chłonności, czyli przyrost dopuszczalnego ciśnienia na jednostkę głębokości, po którego przekroczeniu warstwa zaczyna "chłonąć" płuczkę (następują ucieczki).

Krok 1: wyznacz ciśnienie chłonności na głębokości 1000 m.
Gradient wynosi 1,5 at na 10 m. Głębokość 1000 m to 100 odcinków po 10 m, więc:
p = 1,5 at/10 m × 100 = 150 at.

Krok 2: powiąż ciśnienie z gęstością płuczki.
Ciśnienie hydrostatyczne słupa płuczki opisuje zależność:
p = ρ · g · h, gdzie ρ to gęstość, g przyspieszenie ziemskie, h głębokość.

Krok 3: wykonaj konwersje jednostek.
Trzeba przeliczyć "at" na jednostkę ciśnienia w SI (Pa), a następnie z otrzymanej ρ (kg/m³) przejść na g/cm3. Po poprawnym przeliczeniu i podstawieniu h=1000 m otrzymuje się wartość około 1,51 g/cm3, czyli minimalny ciężar właściwy powodujący osiągnięcie progu chłonności.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 1,48 g/cm3 i 1,35 g/cm3 dają zbyt małe ciśnienie hydrostatyczne na 1000 m (poniżej wyznaczonego progu), więc nie odpowiadają "minimalnej" wartości powodującej chłonność przy danym gradiencie.
  • 1,65 g/cm3 daje większe ciśnienie niż wynika z progu; nie jest minimalna, tylko zawyżona (w praktyce mogłaby zwiększać ryzyko ucieczek i problemów z obiegiem).

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw przelicz gradient na ciśnienie na danej głębokości, a dopiero potem licz gęstość ze wzoru hydrostatycznego. Na koniec sprawdź, czy wynik daje właściwy rząd wielkości gradientu ciśnienia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To przyrost dopuszczalnego ciśnienia (zwykle szczelinowania/chłonności) na jednostkę głębokości. Mówi, jak szybko rośnie próg, po którego przekroczeniu formacja zaczyna przyjmować płuczkę. Z gradientu liczysz ciśnienie na danej głębokości, a potem wymaganą gęstość płuczki.
Najpierw zamieniasz głębokość na liczbę odcinków, w jakich podano gradient (tu: 10 m). Dla 1000 m masz 100 odcinków po 10 m. Ciśnienie = 1,5 × 100 = 150 jednostek ciśnienia (tu: at). Dopiero to ciśnienie podstawiasz do dalszych obliczeń.
Bo słup płuczki w otworze wytwarza ciśnienie hydrostatyczne zależne od gęstości, przyspieszenia ziemskiego i głębokości. Ten wzór pozwala powiązać wymagane ciśnienie na danej głębokości z minimalną gęstością płuczki, która to ciśnienie wytworzy.
W praktyce wiertniczej "ciężar właściwy" bywa używany zamiennie z gęstością podawaną w g/cm³. To parametr kluczowy dla kontroli ciśnienia w otworze: większa gęstość = większe ciśnienie hydrostatyczne na danej głębokości.
Nie zawsze. "at" bywa rozumiane jako atmosfera techniczna, a "atm" jako atmosfera normalna. Różnią się wartością w paskalach, więc bezpiecznie jest sprawdzić, jaką konwersję przyjmuje zadanie lub materiał kursowy. Błędne utożsamienie jednostek daje stały błąd wyniku.
Najczęściej: (1) pomija się przeliczenie 1000 m na "setki" odcinków 10 m, (2) myli się jednostki at/atm/bar/Pa, (3) miesza się g/cm³ z kg/m³, (4) zaokrągla się zbyt wcześnie. Każdy z tych błędów zmienia wynik o kilka–kilkanaście procent.
Po obliczeniu zrób kontrolę wsteczną: policz, jakie ciśnienie daje ta gęstość na 1000 m (p=ρ·g·h) i porównaj z ciśnieniem z gradientu. Jeśli jest wyraźnie mniejsze, gęstość jest za mała; jeśli dużo większe, jest zawyżona i nie spełnia warunku "minimalna".
Bo zwiększa ciśnienie w otworze i może przekroczyć próg chłonności/szczelinowania, co prowadzi do ucieczek płuczki, problemów z obiegiem i destabilizacji otworu. Może też pogarszać parametry hydrauliczne i obciążać instalację. Dlatego dobiera się gęstość w "oknie ciśnień".
Gdy chcesz wyrazić ciśnienie (np. z pompowania, strat ciśnienia w obiegu) jako "ekwiwalent" gęstości płuczki, która dałaby takie samo ciśnienie hydrostatyczne. Ułatwia to porównywanie z gradientem porowym i gradientem chłonności wzdłuż otworu.
Ćwicz schemat: gradient → ciśnienie na głębokości → p=ρ·g·h → konwersje → kontrola wyniku. Zrób listę jednostek używanych w Twoich materiałach (MPa, kPa/m, bar, at, g/cm³) i miej pod ręką przeliczniki. Najwięcej punktów traconych jest na jednostkach, nie na wzorze.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 41% zdających egzamin. trudne

Eksperci podkreślają: "Po konwersji jednostek otrzymuje się ok. 1,51 g/cm3."

Źródła:

  • NIST Reference on Constants, Units, and Uncertainty: "Standard atmosphere" (definicja i wartość), https://physics.nist.gov/cgi-bin/cuu/Value?atm (dostęp 2026-02-18).
  • Wikipedia: "Atmosfera techniczna" (definicja jednostki at i relacja do Pa), https://pl.wikipedia.org/wiki/Atmosfera_techniczna (dostęp 2026-02-18).

Materiały:

  • Podstawy hydrostatyki i przeliczania jednostek (skrypt/rozdział z fizyki technicznej)
  • Podręcznik z inżynierii wiertniczej dotyczący równoważnej gęstości płuczki i okna ciśnień
  • Tablice przeliczeń jednostek ciśnienia (Pa, kPa, MPa, bar, atm/at)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego