Polecenie ping służy do sprawdzenia, czy host docelowy jest osiągalny w sieci oraz jak zmieniają się podstawowe parametry odpowiedzi (np. opóźnienie i straty). Aby w sposób ciągły monitorować pracę hosta, potrzebny jest przełącznik, który nie ogranicza liczby wysyłanych zapytań i utrzymuje działanie do momentu przerwania przez użytkownika.
Odpowiedź "-t" jest właściwa, ponieważ w środowisku Windows przełącznik ten powoduje wykonywanie polecenia bez kończenia po określonej liczbie pakietów (działa aż do zatrzymania, np. skrótem klawiaturowym). Dzięki temu można obserwować w czasie rzeczywistym:
- czy pojawiają się przerwy w łączności (brak odpowiedzi),
- czy rosną czasy odpowiedzi (pogorszenie jakości połączenia),
- czy występuje okresowa utrata pakietów.
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają warunku "ciągłego monitorowania":
- "-n" dotyczy ustalenia liczby wysłanych zapytań. To przydaje się do krótkiego testu (np. 4 lub 10 prób), ale z definicji nie jest trybem ciągłym.
- "-a" zwykle odnosi się do rozwiązywania adresu na nazwę (gdy jest dostępna). Zmienia prezentację wyniku, a nie czas trwania monitoringu.
- "-r" jest związane z dodatkowym trybem raportowania/informacją o trasie w wybranych implementacjach, ale nie ustawia pracy ciągłej jako takiej.
W praktyce przy odbiorach i serwisie instalacji telekomunikacyjnych ciągły ping pomaga szybko wychwycić niestabilność połączenia (np. luźne złącza, problem z portem, przeciążenie łącza) i potwierdzić, czy zanik dotyczy tylko jednego hosta czy całej ścieżki.
