W klasyfikacji organizacji montażu kluczowe jest pytanie: czy w trakcie montażu przemieszcza się wyrób, czy pozostaje on na jednym stanowisku. Jeśli wyrób jest przekazywany między kolejnymi stanowiskami/operacjami, mówimy o montażu ruchowym. Jeżeli wyrób pozostaje na miejscu, a przemieszczają się jedynie pracownicy, narzędzia lub podzespoły – jest to montaż stacjonarny.
W obrębie montażu ruchowego istotne jest rozróżnienie, czy ruch wyrobu jest wymuszony, czy ma charakter bardziej elastyczny. Odpowiedź "Ruchowy ze swobodnym ruchem montowanego wyrobu." jest poprawna, gdy schemat pokazuje przemieszczanie wyrobu pomiędzy etapami, ale bez jednoznacznego mechanizmu, który narzuca stały tor/takt (np. brak wskazania prowadzenia w sposób deterministyczny dla całego procesu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w takim ujęciu:
- "Ruchowy niedzielony." – wprowadza inne kryterium podziału (dzielony/niedzielony), które nie odpowiada na pytanie o charakter ruchu swobodny/przymusowy. Nawet jeśli montaż jest ruchowy, to "niedzielony" nie identyfikuje rodzaju ruchu wyrobu.
- "Stacjonarny dzielony." – wskazuje montaż stacjonarny, czyli wyrób pozostaje na stanowisku. Jeśli na schemacie widać przemieszczanie wyrobu między stanowiskami, ta odpowiedź jest sprzeczna z główną cechą procesu.
- "Ruchowy z przymusowym ruchem montowanego wyrobu." – dotyczy sytuacji, gdy wyrób jest transportowany w sposób narzucony (np. mechanicznie prowadzony, w stałym rytmie/takcie, z jednoznacznym prowadzeniem). Jeżeli schemat nie wskazuje takiego wymuszenia albo pokazuje przekazywanie zależne od organizacji pracy, właściwszy jest opis "swobodny".
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozstrzygnij ruchowy vs stacjonarny (czy wyrób zmienia stanowisko), a dopiero potem doprecyzuj swobodny vs przymusowy (czy tor/takt ruchu jest narzucony przez środki transportu i organizację linii).