Napęd hydrostatyczny jest odmianą napędu hydraulicznego, w której moc przenosi się dzięki ciśnieniu cieczy roboczej. W praktycznych schematach takiego napędu najczęściej występują dwa kluczowe elementy: pompa hydrauliczna (zwykle o wydatku regulowanym) oraz silnik hydrauliczny, który zamienia przepływ i ciśnienie na moment obrotowy na wyjściu. Zmiana prędkości i kierunku jazdy może wynikać z regulacji wydatku pompy lub silnika oraz z przełączeń zaworami.
Odpowiedź "Hydrostatyczny." jest właściwa wtedy, gdy schemat pokazuje właśnie taki tor: źródło energii mechanicznej → pompa hydrauliczna → przewody/elementy sterujące → silnik hydrauliczny → odbiornik (np. most napędowy). To odróżnia hydrostat od rozwiązań, w których występuje sprzężenie dynamiczne w cieczy.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują:
- "Hydrokinetyczny." – w przekładni hydrokinetycznej charakterystyczny jest konwerter momentu (pompa–turbina–kierownica) i przeniesienie mocy przez zjawiska przepływowe (kinetyczne), a nie typowy układ pompa–silnik hydrauliczny z regulacją wydatku.
- "Mechaniczny." – napęd mechaniczny opiera się na elementach takich jak sprzęgła, wały, przekładnie zębate i skrzynie biegów bez pośrednictwa obiegu hydraulicznego jako głównego toru przeniesienia mocy.
- "Hybrydowy." – oznacza połączenie dwóch różnych źródeł/rodzajów napędu (np. spalinowy–elektryczny) lub dwóch torów energetycznych; sama obecność hydrauliki nie czyni układu hybrydą.
Wskazówka egzaminacyjna: patrz na funkcję elementów. Jeśli na schemacie widać układ, w którym ciecz pod ciśnieniem napędza silnik hydrauliczny odpowiedzialny za ruch, to najczęściej chodzi o hydrostat. Jeśli widzisz elementy typowe dla konwertera lub wyłącznie przekładnie zębate – rozważ odpowiednio hydrokinetyczny lub mechaniczny.
