Odwodnienie wykopu dobiera się tak, aby zapewnić suche i stateczne warunki robót ziemnych oraz montażowych. W praktyce jedną z najczęściej stosowanych metod przy wykopach liniowych (np. pod rurociągi) jest instalacja igłofiltrowa. Jej zadaniem jest obniżenie zwierciadła wody gruntowej przez wytworzenie leja depresji i stałe odpompowywanie wody w trakcie robót.
Charakterystyczne dla igłofiltrów są:
- wiele drobnych punktów ujęcia wody (igły/filtry) rozmieszczonych wzdłuż wykopu lub wokół niego,
- połączenie tych punktów z kolektorem (przewodem zbiorczym),
- zastosowanie pompy (często próżniowej/ssącej) utrzymującej przepływ i depresję.
Odpowiedź "Instalację igłofiltrową" jest więc właściwa, gdy na fotografii widać układ wielu cienkich przewodów/igieł i przewód zbiorczy, typowy dla tego rozwiązania.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo odnoszą się do innych metod:
- "Drenaż pionowy" kojarzy się z rozwiązaniami drenażowymi wykonywanymi w gruncie (np. elementy drenażowe wprowadzone pionowo) i nie opisuje typowego zestawu igieł podłączonych do kolektora.
- "Studnie depresyjne" to zwykle mniejsza liczba większych ujęć (studni) z pompami głębinowymi; układ nie ma postaci gęstego szeregu drobnych igieł.
- "Rów opaskowy" jest rozwiązaniem powierzchniowym/terenowym (odprowadzenie wody rowem), a nie instalacją rurową z igłami i kolektorem; sprawdza się w innych warunkach i inaczej wygląda w terenie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie opiera się na zdjęciu, szukaj cech "rozpoznawczych" (liczba punktów ujęcia, średnice przewodów, obecność kolektora i pompy). To zwykle pozwala odróżnić igłofiltry od studni i odwodnień powierzchniowych.
