Rdzenie wiertnicze to próbki skał uzyskiwane w trakcie wiercenia rdzeniowego. Ich cechą charakterystyczną jest to, że reprezentują ciągły fragment ośrodka skalnego z określonej głębokości, zwykle w postaci walcowego odcinka skały. Dzięki temu rdzeń pozwala ocenić litologię, strukturę, spękania, uławicenie oraz zmienność profilu wiertniczego.
Odpowiedź "Próbki okruchowe" dotyczy materiału rozdrobnionego (zwiercin/okruchów), który powstaje podczas skrawania/kruszenia skały i jest wynoszony np. z płuczką. Taka próbka nie zachowuje ciągłości i nie pozwala na tak szczegółową obserwację układu warstw jak rdzeń.
Odpowiedź "Monolit" najczęściej odnosi się do poboru bryły/fragmentu gruntu lub skały w sposób inny niż klasyczne rdzeniowanie otworu (zależnie od kontekstu geotechnicznego). Nie jest to standardowa nazwa rdzenia wiertniczego uzyskanego narzędziem rdzeniowym.
Odpowiedź "Próbki zdzieralne" nie jest typowym, powszechnie stosowanym w wiertnictwie określeniem podstawowych rodzajów próbek skalnych w tym zestawie i może wprowadzać w błąd, jeśli zamiast cech poboru (rdzeń vs okruchy) kierować się samą nazwą.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu ze zdjęcia zwróć uwagę na to, czy próbka ma formę ciągłych, dopasowanych odcinków (rdzeń) czy raczej luźnych okruchów w worku/pojemniku (próbka okruchowa).
