Podczas prześwietlania klatki piersiowej stosuje się promieniowanie rentgenowskie. Jest to promieniowanie jonizujące, czyli takie, którego kwanty energii mogą powodować jonizację atomów i cząsteczek w tkankach. W praktyce BHP oznacza to, że ekspozycja (zwłaszcza nieuzasadniona lub powtarzana) może zwiększać ryzyko efektów biologicznych, dlatego w pracowniach RTG stosuje się zasady ochrony radiologicznej (m.in. ograniczanie czasu, zwiększanie odległości, osłony).
Odpowiedzi błędne odnoszą się do promieniowania niejonizującego:
- "Świetlne." – światło widzialne nie ma energii wystarczającej do jonizacji; jego zagrożenia są innego typu (np. olśnienie), nie takie jak w RTG.
- "Podczerwone." – podczerwień wiąże się głównie z oddziaływaniem cieplnym (przegrzanie, oparzenia), a nie z jonizacją.
- "Ultrafioletowe." – UV może uszkadzać skórę i oczy, ale nadal klasyfikuje się je jako niejonizujące; w badaniu RTG kluczowym czynnikiem jest promieniowanie X.
W kontekście kwalifikacji BHP ważne jest rozróżnienie: RTG = jonizujące, natomiast światło widzialne/IR/UV to promieniowanie niejonizujące, o odmiennych mechanizmach działania i innych środkach profilaktycznych.
