W zadaniach tego typu kluczowa jest umiejętność pracy z dokumentacją wiertniczą: profilem wiercenia, raportem dobowym lub zestawieniem narzędzi. Pytanie nie wymaga znajomości szczegółowej budowy świdra "z pamięci", tylko poprawnego przypisania kodu IADC do konkretnego interwału głębokości.
Najpierw identyfikuje się przedział 100–200 m (ważne: nie 0–100 m ani 200–300 m). Następnie odczytuje się z tabeli/wykresu wartość zapisaną dla "rodzaju świdra" lub "bit type / IADC". Dla wskazanego interwału w dokumentacji przypisano kod IADC 115, więc ta odpowiedź jest prawidłowa.
Pozostałe kody ("IADC 323", "IADC 447", "IADC 627") są typowymi dystraktorami: mogą występować w tym samym raporcie, ale przy innym odcinku głębokości lub w innym etapie wiercenia. Najczęstszy błąd polega na mechanicznym wybraniu pierwszego zauważonego kodu IADC bez sprawdzenia, czy stoi on dokładnie przy interwale 100–200 m.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj dwa kroki kontroli: (1) sprawdź, czy czytasz właściwy interwał, (2) potwierdź, że odczytujesz kolumnę "świder/IADC", a nie np. litologię, parametry płuczki lub prędkość wiercenia.
