KWALIFIKACJA EKA4 - CZERWIEC 2010

PYTANIE NR 8.
Jaki styl kierowania stosuje przełożony, który razem z podwładnym rozwiązuje problemy i pomaga w podejmowaniu decyzji?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Opis wskazuje na styl partycypacyjny: przełożony współpracuje z podwładnym, wspólnie analizuje problemy i wspiera go w podejmowaniu decyzji.
To odpowiada podejściu "współuczestnictwa", a nie instruowaniu (dyrektywności) ani delegowaniu (przekazaniu odpowiedzialności).

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu opisano przełożonego, który razem z podwładnym rozwiązuje problemy oraz pomaga w podejmowaniu decyzji. Taki sposób działania oznacza włączanie pracownika w analizę sytuacji i w proces decyzyjny, czyli podejście partycypacyjne.

Dlatego poprawna jest odpowiedź: Współuczestnictwo – istotą tego stylu jest współpraca, konsultowanie rozwiązań, słuchanie argumentów oraz wspieranie pracownika tak, aby decyzja była wypracowana wspólnie (lub przy znaczącym udziale podwładnego).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?

  • Instruowanie – jest bardziej dyrektywne: przełożony przede wszystkim mówi, co i jak zrobić, ustala kroki działania i oczekuje wykonania. W opisie nie ma nacisku na wydawanie poleceń i kontrolę, tylko na wspólne rozwiązywanie problemów.
  • Delegowanie – oznacza przekazanie podwładnemu dużej samodzielności: pracownik podejmuje decyzje i realizuje zadania przy ograniczonym udziale przełożonego. Tu jest odwrotnie: przełożony aktywnie uczestniczy i wspiera decyzje.
  • Inspirowanie – koncentruje się na motywowaniu, budowaniu wizji, pobudzaniu zaangażowania. Może towarzyszyć innym stylom, ale samo "inspirowanie" nie opisuje wprost wspólnego rozwiązywania problemów i współdecydowania.

Wskazówka egzaminacyjna: czytaj opis zachowania przełożonego i szukaj słów-kluczy: "wspólnie", "konsultuje", "pomaga decydować" → partycypacja/współuczestnictwo; "mówi jak zrobić" → instruowanie; "oddaje decyzje" → delegowanie.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To styl, w którym przełożony angażuje pracownika w analizę problemu i w podejmowanie decyzji. Zamiast wydawać gotowe polecenia, konsultuje, słucha propozycji i wspólnie z podwładnym wybiera rozwiązanie. Często łączy się z budowaniem odpowiedzialności i motywacji.
Szukaj zwrotów typu: "razem rozwiązuje problemy", "konsultuje decyzje", "prosi o opinie", "wspólnie ustala plan". Taki opis wskazuje na partycypację pracownika. Jeśli dominuje "mówi co robić" – to bardziej instruowanie, a jeśli "oddaje decyzję" – delegowanie.
Instruowanie jest stylem bardziej dyrektywnym: przełożony określa sposób wykonania zadania, standardy i kroki działania. Wspólne rozwiązywanie problemów zakłada natomiast współpracę i współdecydowanie. W pytaniu podkreślono udział podwładnego w decyzji, a nie wydawanie instrukcji.
Delegowanie stosuje się wtedy, gdy pracownik ma kompetencje i samodzielność do podejmowania decyzji. Przełożony przekazuje odpowiedzialność i jedynie monitoruje efekty. Współuczestnictwo jest częstsze, gdy decyzja jest ważna lub złożona, a przełożony nadal aktywnie wspiera proces wyboru.
Partycypacja to udział pracownika w przygotowaniu decyzji: zgłaszanie propozycji, ocena wariantów, wspólne uzgadnianie rozwiązań. Nie zawsze oznacza, że pracownik decyduje sam, ale że ma realny wpływ na wybór. To typowe dla stylu współuczestniczącego.
Najczęściej myli się delegowanie ze współuczestnictwem (bo oba brzmią "partnersko"), albo wybiera się "inspirowanie" tylko dlatego, że kojarzy się pozytywnie. Pomaga trzymanie się treści: czy przełożony współdecyduje, instruuje krok po kroku, czy oddaje decyzję pracownikowi.
Nie. W różnych ujęciach zarządzania nazwy stylów różnią się, a "inspirowanie" bywa elementem przywództwa (motywowanie, wizja), a nie odrębnym stylem w klasycznych zestawieniach stylów sytuacyjnych. W testach kluczowe jest dopasowanie opisu zachowań do nazwy podanej w odpowiedziach.
Ćwicz metodą dopasowań: do każdego stylu wypisz 3–4 cechy zachowania przełożonego i słowa-klucze. Następnie rozwiązuj krótkie scenki i przyporządkowuj styl. To skuteczniejsze niż "wkuwanie definicji", bo na egzaminie zwykle pojawia się opis sytuacji.
Jest partnerem i moderatorem: zadaje pytania, pomaga uporządkować problem, wspiera ocenę opcji i zachęca pracownika do współodpowiedzialności. Nie narzuca rozwiązania, ale też nie wycofuje się całkowicie jak przy delegowaniu. Celem jest lepsza decyzja i rozwój podwładnego.
Do opisu "razem podejmują decyzje" pasuje styl współuczestnictwa (partycypacyjny). Kluczowe jest wspólne rozwiązywanie problemów i udział podwładnego w decyzji. Instruowanie oznacza przewagę poleceń, a delegowanie – przekazanie decyzji pracownikowi przy minimalnym udziale przełożonego.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 48% zdających egzamin. trudne

Źródła:

  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Przyw%C3%B3dztwo_sytuacyjne - dostęp 2026-02-18
  • https://www.mindtools.com/ - artykuł o Situational Leadership (model Hersey-Blanchard) - dostęp 2026-02-18
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Situational_leadership_theory - dostęp 2026-02-18

Materiały:

  • Podręczniki z podstaw zarządzania (działy: przywództwo i style kierowania)
  • Notatki/lekcje o modelu przywództwa sytuacyjnego i stylach: kierowanie, instruowanie, wspieranie/uczestniczenie, delegowanie
  • Ćwiczenia: dopasowywanie opisów zachowań przełożonego do nazw stylów kierowania

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego