Aby dobrać zakres pomiarowy amperomierza, najpierw trzeba oszacować prąd roboczy (zwykle zbliżony do znamionowego) badanego silnika jednofazowego.
W danych podano moc silnika P = 0,55 kW, ale w typowych zadaniach jest to moc wyjściowa (mechaniczna). Do obliczenia prądu potrzebna jest moc pobierana z sieci, czyli moc wejściowa:
Pwej = P/η = 550 W / 0,70 ≈ 785,7 W.
Dla obwodu jednofazowego moc czynna spełnia zależność: P = U · I · cosφ, więc:
I = Pwej / (U · cosφ) = 785,7 / (230 · 0,96) ≈ 3,56 A.
Amperomierza nie dobiera się "na styk". Zakres powinien być nieco większy od wartości spodziewanej, aby:
- nie przeciążyć przyrządu,
- zachować czytelny i w miarę dokładny odczyt (nie na końcu skali),
- uwzględnić wahania obciążenia.
Z podanych odpowiedzi zakresy 1 A, 2 A i 3 A są zbyt małe, bo obliczony prąd (ok. 3,56 A) je przekracza. Zakres 4 A jest najbliższym właściwym zakresem powyżej 3,56 A, więc jest poprawny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 1 A – błąd rzędu wielkości; taki zakres pasowałby do bardzo małych obciążeń.
- 2 A – zwykle wynika z pominięcia części danych lub błędnego podstawienia.
- 3 A – typowy błąd "zaokrąglania w dół" lub mylenia "wartości prądu" z "zakresem przyrządu".
W praktyce silniki mają też prąd rozruchowy większy od roboczego, ale pytanie dotyczy pomiaru natężenia w pracy (dobór zakresu względem wartości obliczonej), dlatego wybór 4 A jest uzasadniony.