CMYK to najczęściej spotykany w poligrafii czteroskładowy model barw (model subtraktywny). W praktyce oznacza zestaw farb procesowych, z których poprzez nakładanie (pochłanianie części światła) uzyskuje się szeroką gamę kolorów na papierze.
Skrót CMYK rozwija się jako:
- C – cyan, czyli błękitny (cyjan),
- M – magenta, czyli purpurowy,
- Y – yellow, czyli żółty,
- K – key/black, czyli czarny (osobna farba dla pogłębienia czerni i detali).
Odpowiedź "Błękitny, purpurowy, żółty i czarny." jest poprawna, bo dokładnie odpowiada czterem składowym CMYK.
Pozostałe propozycje są błędne, bo mieszają inne modele lub używają barw niebędących składowymi CMYK:
- Zestawy z "czerwony, zielony, niebieski" odnoszą się do myślenia w kategoriach RGB (model addytywny dla ekranów), a nie farb drukarskich.
- Dodawanie "granatowego" nie ma związku ze standardowymi składowymi procesu drukowania CMYK.
- Użycie barwy typu "karmelowy" to nazwa potoczna/marketingowa, nie element standardowego modelu barw procesowych.
W kontekście tworzenia grafiki na potrzeby stron i aplikacji internetowych warto pamiętać: na ekranie zwykle pracuje się w RGB, natomiast przy materiałach do druku (np. identyfikacja wizualna, plakaty) często potrzebna jest konwersja do CMYK i kontrola różnic kolorystycznych.
