Nadproże jest poziomym elementem konstrukcyjnym umieszczanym bezpośrednio nad otworem okiennym lub drzwiowym w ścianie murowanej. Ponieważ w miejscu otworu brakuje ciągłości muru, trzeba "przerzucić" obciążenia z części ściany znajdującej się powyżej na podpory po bokach.
Dlatego poprawna odpowiedź "Przenoszenie obciążeń znad otworu na ościeża." opisuje istotę pracy nadproża: działa ono jak belka (przęsło), która:
- przejmuje obciążenia pionowe (np. ciężar muru nad otworem, a w zależności od układu także obciążenia od stropu lub dachu),
- przekazuje je na ościeża lub filary po bokach otworu,
- umożliwia wykonanie otworu bez utraty nośności i bez powstawania zarysowań wynikających z niekontrolowanego "zwisu" muru.
Odpowiedź "Zabezpieczenie przed wilgocią." jest błędna, bo ochrona przed wodą to rola warstw hydroizolacyjnych, obróbek blacharskich, tynków zewnętrznych czy detali przy parapetach, a nie elementu nośnego przenoszącego siły.
Odpowiedź "Izolacja termiczna." również nie opisuje głównego zadania nadproża. W praktyce można stosować rozwiązania z wkładkami termoizolacyjnymi, aby ograniczyć mostki cieplne, ale to funkcja dodatkowa – podstawą jest nośność i przekazanie obciążeń.
Odpowiedź "Dekoracja architektoniczna." nie jest właściwa, bo estetyka może dotyczyć np. obramień czy łuków ozdobnych, natomiast nadproże w ujęciu konstrukcyjnym jest przede wszystkim elementem statycznym. Na egzaminie warto pamiętać prostą regułę: nadproże jest NAD otworem i "niesie" to, co jest NAD nim.
