Jednostkowe zużycie paliwa (najczęściej w g/kWh) to wskaźnik porównawczy ekonomiczności silnika: mówi, jaka masa paliwa jest potrzebna do wytworzenia jednostki energii użytecznej (1 kWh). W praktyce jest ono powiązane z punktem pracy silnika, czyli zestawem: prędkość obrotowa, obciążenie, moment i moc.
Warunek "przy maksymalnym momencie obrotowym" jest kluczowy. Nie chodzi o zużycie przy mocy maksymalnej ani o zużycie godzinowe (np. l/h), tylko o wartość jednostkową przypisaną do punktu, w którym silnik osiąga swój największy moment. W zadaniach egzaminacyjnych taka wartość jest zwykle odczytywana z charakterystyki silnika (wykresów) albo z tabeli danych technicznych.
Odpowiedź "222 g/kWh" jest zgodna z wartością przypisaną w danych/charakterystyce silnika S-2 dla punktu maksymalnego momentu, dlatego jest poprawna.
Pozostałe propozycje (260 g/kWh, 225 g/kWh, 270 g/kWh) są typowymi dystraktorami liczbowymi: dwie wartości są bardzo bliskie poprawnej (łatwo je wybrać przez pośpiech lub błąd odczytu), a dwie są wyraźnie większe (mogą pasować do innego punktu pracy albo do silnika w gorszym stanie, ale nie odpowiadają wskazanemu warunkowi zadania).
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi zawsze sprawdź, czy pytanie dotyczy maksymalnego momentu czy mocy maksymalnej, i czy jednostka jest g/kWh (wskaźnik jednostkowy), a nie np. l/h (zużycie godzinowe).
