W analizie ekonomicznej przedsiębiorstwa wskaźnik zadłużenia ma pokazać, jaki jest udział finansowania obcego (czyli zobowiązań) w finansowaniu działalności lub majątku firmy. Im większy udział zobowiązań, tym zwykle większe ryzyko finansowe (większa wrażliwość na spadek przychodów, wzrost kosztów obsługi długu) i potencjalnie większe znaczenie terminowości spłat.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "Pokazuje, jak duża część kapitału przedsiębiorstwa pochodzi z zobowiązań." – opisuje ono istotę wskaźnika: udział długu w strukturze finansowania.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo przesuwają sens wskaźnika na inne obszary:
- "…pochodzi z inwestycji." – inwestycje to zwykle kierunek wykorzystania środków (aktywa), a nie kategoria źródeł finansowania odpowiadająca zobowiązaniom. Wskaźnik zadłużenia nie mierzy udziału inwestycji.
- "…jest inwestowana w rozwój." – to również opis przeznaczenia środków (np. nakłady rozwojowe), a nie udziału zobowiązań w pasywach. Taki opis pasowałby raczej do analizy wydatków/inwestycji, nie do zadłużenia.
- "…jest wykorzystywana na wynagrodzenia pracowników." – wynagrodzenia to koszt operacyjny i element rachunku wyników, a nie miara struktury finansowania. Wskaźnik zadłużenia nie mówi, jaka część kapitału idzie na płace.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "zadłużenie", szukaj odpowiedzi związanej z zobowiązaniami, długiem i udziałem kapitału obcego. Odpowiedzi o "rozwoju", "inwestycjach" czy "wynagrodzeniach" dotyczą zwykle innych analiz (struktury aktywów, inwestycji, kosztów).
