KWALIFIKACJA BUD12 - WRZESIEŃ 2014

Dobór rusztowania zależy od wysokości obiektu, zakresu robót i możliwości organizacyjnych na terenie budowy. Przy drobnych naprawach tynków zewnętrznych na budynkach wysokich często dąży się do uzyskania dostępu do wybranych fragmentów elewacji bez stawiania rozległej konstrukcji od poziomu terenu. W takich sytuacjach rozwiązaniem jest rusztowanie wiszące, czyli pomost roboczy podwieszany (zwykle umożliwiający pracę na znacznej wysokości i relatywnie szybkie przestawianie w pionie).

Dlaczego pozostałe typy nie pasują jako najlepszy wybór w tym ujęciu pytania?

• Rusztowanie ramowe jest powszechne przy pracach elewacyjnych, ale zazwyczaj opiera się na podłożu i wymaga budowy ciągu od gruntu. Dla budynków wysokich i małych, lokalnych napraw może to być rozwiązanie cięższe organizacyjnie.
• Rusztowanie stojakowe (słupkowe) również jest konstrukcją stojącą; przy dużych wysokościach rosną wymagania dotyczące posadowienia, stabilizacji i zakotwień, co może być nieproporcjonalne do "drobnych napraw".
• Rusztowanie modułowe daje dużą elastyczność w geometrii (np. przy skomplikowanych bryłach), ale nadal często oznacza konstrukcję stojącą budowaną od podłoża. Sama modułowość nie przesądza, że będzie najwłaściwsza przy punktowych naprawach na bardzo wysokich obiektach.

W praktyce zawsze trzeba uwzględnić wymagania bezpieczeństwa: właściwe zabezpieczenie pomostu, komunikację, dopuszczalne obciążenia, stan techniczny elementów oraz sposób mocowania. Na egzaminie kluczowe jest rozpoznanie, że przy bardzo wysokich budynkach i niewielkim zakresie robót typowo rozważa się rozwiązania podwieszane.