Różnicowanie zębów mlecznych i stałych opiera się na cechach tkanek twardych oraz morfologii korony i korzeni. Odpowiedź "Zęby mleczne mają mniej mineralizowane szkliwo i są węższe u podstawy" jest zgodna z typowym opisem uzębienia mlecznego: szkliwo i zębina są zwykle cieńsze, a stopień mineralizacji szkliwa jest mniejszy niż w uzębieniu stałym. W praktyce przekłada się to na mniejszą odporność na czynniki chemiczne i mechaniczne oraz szybszy postęp ubytków.
Drugi człon odpowiedzi odnosi się do cech kształtu korony w okolicy szyjki zęba. W opisach porównawczych podkreśla się charakterystyczny zarys koron zębów mlecznych w rejonie szyjki oraz ich odmienną "delikatność" w stosunku do zębów stałych. W zależności od źródła cecha ta bywa ujmowana różnymi sformułowaniami (np. wyraźniejsza przewężka szyjkowa, inny zarys przy szyjce), ale sens jest taki, że anatomia w tej okolicy pomaga odróżnić uzębienie mleczne od stałego.
- Stwierdzenie "Zęby mleczne są większe i mają więcej guzków żujących" jest błędne: uzębienie mleczne jest na ogół mniejsze gabarytowo od stałego, a "większa liczba guzków" nie jest regułą wynikającą z samego faktu bycia zębem mlecznym.
- Stwierdzenie "Zęby stałe są mniejsze i mają mniej guzków żujących" również jest nieprawdziwe w ujęciu ogólnym, bo zęby stałe zwykle są większe od mlecznych, a liczba guzków zależy od grupy zębów (przedtrzonowce, trzonowce), nie od samej kategorii "stałe".
- Stwierdzenie "Zęby stałe mają mniej mineralizowane szkliwo i są węższe u podstawy" odwraca kluczową cechę: to zęby mleczne są opisywane jako mające słabiej zmineralizowane (i cieńsze) szkliwo, natomiast u zębów stałych tkanki twarde są przeciętnie bardziej zmineralizowane i grubsze.
Wskazówka do nauki: porównując uzębienie mleczne i stałe, najpierw zapamiętaj "tkanki twarde" (cieńsze/słabiej zmineralizowane w mlecznych), a dopiero potem typowe różnice kształtu (zarys korony przy szyjce, proporcje korona–korzeń). To pomaga unikać pułapki oceniania wyłącznie po guzkach.
