Niedopasowanie falowe na wejściu wzmacniacza oznacza, że impedancja widziana przez linię zasilającą (np. kabel koncentryczny) nie odpowiada impedancji charakterystycznej toru. W takiej sytuacji na granicy ośrodków (linia–wejście) powstaje fala odbita. Energia niesiona przez falę padającą nie jest w całości pochłaniana przez wejście wzmacniacza, tylko częściowo wraca w stronę źródła.
Praktycznym skutkiem jest zmniejszenie poziomu mocy wzmacnianego sygnału: mniej mocy dociera efektywnie do wejścia stopnia wzmocnienia (występują tzw. straty niedopasowania). W konsekwencji, nawet jeśli sam wzmacniacz ma "papierowe" wzmocnienie, rzeczywisty poziom sygnału w torze może być niższy niż oczekiwany.
- "Zmniejszenie współczynnika SWR." – niedopasowanie z definicji zwiększa odbicia, więc typowo pogarsza dopasowanie i prowadzi do większego SWR, a nie mniejszego.
- "Zwiększenie zniekształceń CTB." – CTB wiąże się przede wszystkim z nieliniowością wzmacniacza i poziomami wielu nośnych. Niedopasowanie może wpływać na poziomy i widmo, ale nie jest podstawowym, jednoznacznym mechanizmem wzrostu CTB wprost "na wejściu" w każdej sytuacji.
- "Zwiększenie poziomu szumów własnych wzmacniacza." – szumy własne są cechą elementów aktywnych (np. tranzystora) i ich punktu pracy. Niedopasowanie wejściowe może pogorszyć relację sygnał/szum na wejściu przez spadek sygnału, ale nie oznacza automatycznie wzrostu generowanych przez wzmacniacz szumów własnych.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: gorsze dopasowanie → większe odbicie → mniejsza moc użyteczna przekazywana do wejścia. To najpewniejszy, bezpośredni skutek niedopasowania w torze w.cz.
