Zabezpieczenie różnicowoprądowe generatora synchronicznego jest klasycznym zabezpieczeniem zwarć wewnętrznych w obrębie wyznaczonej strefy (np. uzwojeń stojana i wyprowadzeń, zależnie od sposobu pomiaru). Jego idea polega na porównaniu prądów mierzonych po obu stronach chronionego obiektu (zwykle za pomocą przekładników prądowych). W stanie normalnym oraz przy zwarciach poza strefą ochrony prądy te – po sprowadzeniu do wspólnej strony i uwzględnieniu kierunków – w przybliżeniu się równoważą, więc prąd różnicowy jest mały.
Gdy dojdzie do zwarcia wewnątrz generatora, pojawia się istotna różnica prądów (prąd "ucieka" w miejscu uszkodzenia), co powoduje wzrost prądu różnicowego i zadziałanie przekaźnika. To odróżnia tę ochronę od zabezpieczeń nadprądowych, które reagują głównie na wartość prądu (przeciążenia, zwarcia) bez porównywania stron obiektu.
- Odpowiedź "Nadmiarowo-prądowe." jest niepoprawna, bo człon nadprądowy działa po przekroczeniu nastawy prądu i nie jest z natury selektywny na zwarcia wewnętrzne generatora; na schematach zwykle nie widać w nim idei sumowania/porównania prądów z dwóch stron strefy.
- Odpowiedź "Ziemnozwarciowe stojana." jest niepoprawna, ponieważ ochrona ziemnozwarciowa stoi na wykrywaniu składowych związanych z prądem doziemnym (np. składowej zerowej, napięcia składowej zerowej lub układów z przekładnikiem Ferrantiego), a nie na różnicowaniu prądów fazowych po obu stronach.
- Odpowiedź "Ziemnozwarciowe wirnika." jest niepoprawna, bo zabezpieczenia doziemne wirnika dotyczą obwodu wzbudzenia (DC) i mają inną logikę pomiaru niż typowe różnicowe zabezpieczenie stojana generatora.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: jeśli na schemacie widać porównanie prądów (dwa tory pomiarowe "na wejściu" i "na wyjściu" strefy) oraz element reagujący na różnicę, to najczęściej jest to zabezpieczenie różnicowoprądowe.
