Po zainstalowaniu czujki ruchu typowo weryfikuje się parametry elektryczne podane w specyfikacji, przede wszystkim:
- napięcie zasilania na zaciskach urządzenia (czy rzeczywiście mieści się w dopuszczalnym zakresie),
- pobór prądu czujki w pracy (czy nie przekracza wartości deklarowanej).
Żeby wykonać te pomiary jednym miernikiem, trzeba dobrać odpowiednie funkcje i zakresy:
- dla napięcia wybiera się pomiar V DC i taki zakres, który obejmuje spodziewaną wartość napięcia (z reguły wybiera się zakres najbliższy, ale wyższy od wartości maksymalnej),
- dla prądu wybiera się pomiar A DC (w praktyce mA) i zakres pozwalający zmierzyć deklarowany pobór prądu bez przeciążenia miernika.
Odpowiedź 200 mA DC, 20 V DC jest właściwa, ponieważ obejmuje typowe wartości prądu rzędu dziesiątek–setek mA oraz napięcia rzędu kilkunastu woltów, a jednocześnie zachowuje sensowną rozdzielczość pomiaru.
Dlaczego pozostałe opcje są nieprawidłowe?
- 20 mA DC, 200 V DC — zakres 20 mA może być zbyt niski (ryzyko przekroczenia zakresu), a 200 V jest zwykle niepotrzebnie wysoki dla instalacji niskonapięciowej i daje gorszą rozdzielczość.
- 200 mA AC, 20 V AC — wybór trybu AC nie odpowiada pomiarom wielkości stałych typowych dla zasilania czujek; wskazania mogą być błędne lub mylące.
- 20 mA DC, 200 V AC — łączy dwa problemy naraz: zbyt niski zakres prądowy oraz niewłaściwy tryb napięciowy (AC), co nie pozwala rzetelnie potwierdzić parametrów ze specyfikacji.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw odczytaj ze specyfikacji, czy parametry są podane dla DC czy AC oraz jakie są wartości maksymalne. Następnie dobierz zakres o jeden "stopień" wyższy, aby pomiar był bezpieczny dla miernika i jednocześnie możliwie dokładny.
