Połączenie anteny telewizji naziemnej z odbiornikiem realizuje się typowo jako tor antenowy w.cz., w którym sygnał jest przesyłany w paśmie radiowym (RF), a nie jako "dane" w sensie sieci komputerowej. Dla takich połączeń w instalacjach RTV przyjęty jest przewód o budowie współosiowej, czyli kabel koncentryczny, zwykle o impedancji falowej 75 Ω. Taka konstrukcja (żyła wewnętrzna + dielektryk + ekran + płaszcz) ogranicza wpływ zakłóceń zewnętrznych i emisję na zewnątrz, co jest kluczowe przy słabszych sygnałach z anteny.
Odpowiedź "Koncentrycznego." jest poprawna, ponieważ odpowiada typowemu sposobowi prowadzenia sygnałów antenowych RTV oraz kompatybilności ze stosowanymi w praktyce złączami (np. F/IEC) i osprzętem (gniazda RTV, rozgałęźniki, wzmacniacze).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Symetrycznego." – przewody symetryczne są kojarzone z innymi torami transmisyjnymi; w praktycznych instalacjach RTV wewnątrz budynków standardem jest kabel koncentryczny. Sam fakt, że sygnał jest "cyfrowy", nie zmienia wymagań toru RF.
- "Skrętki ekranowanej." – skrętka (ekranowana lub nie) jest charakterystyczna dla sieci teleinformatycznych, gdzie przesył realizuje się inną metodą (pary skręcone, inne interfejsy i złącza). Antena TV nie jest typowo łączona z odbiornikiem skrętką.
- "Skrętki nieekranowanej." – analogicznie jak wyżej: to przewód sieciowy, a nie przewód antenowy; dodatkowo brak ekranu czyni ją jeszcze mniej właściwą w środowisku zakłóceń.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "antena → odbiornik TV", myśl o torze RTV: kabel koncentryczny, złącza antenowe, ekranowanie i poprawny montaż (brak zwarcia oplotu z żyłą, poprawne zarobienie złącza).
