Pompa cieczy chłodzącej w pojeździe ma zadanie wymusić obieg płynu przez kanały wodne w bloku i głowicy, a następnie (zależnie od pracy termostatu) przez chłodnicę. Taki obieg wymaga przede wszystkim dużego natężenia przepływu przy relatywnie niewielkim wzroście ciśnienia (mały spręż). Z tego powodu w praktyce motoryzacyjnej najczęściej spotyka się pompy wirnikowe, czyli pompy wirowe/odśrodkowe, w których wirnik nadaje cieczy energię kinetyczną, a korpus pompy kształtuje przepływ.
Odpowiedź "Wirnikowe." jest właściwa, bo ten typ konstrukcji dobrze pasuje do charakteru pracy układu chłodzenia: stabilny przepływ, możliwość pracy w szerokim zakresie prędkości obrotowej oraz prosta, trwała budowa (wirnik, łożyskowanie, uszczelnienie). W wielu silnikach pompa jest napędzana paskiem osprzętu lub rozrządu, a jej wydajność rośnie wraz z obrotami silnika.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, ponieważ opisują typy pomp wyporowych, które typowo wykorzystuje się w innych zastosowaniach:
- "Membranowe." – pompy membranowe są użyteczne tam, gdzie liczy się separacja medium i możliwość pompowania małych ilości, często w układach dozujących. Nie są standardowym rozwiązaniem do głównego obiegu chłodzenia silnika wymagającego dużych przepływów.
- "Tłoczkowe." – pompy tłoczkowe wytwarzają wysokie ciśnienia i są charakterystyczne dla układów, gdzie potrzebny jest wysoki spręż (np. hydraulika). To inny profil pracy niż w chłodzeniu silnika.
- "Zębate." – pompy zębate są powszechne m.in. w układzie smarowania (pompa oleju), gdzie korzysta się z cech pomp wyporowych. W układzie chłodzenia nie są typowym wyborem ze względu na wymagania przepływu i konstrukcję obiegu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy obiegu cieczy chłodzącej, kojarz to z pompą odśrodkową (wirnikową). Jeżeli dotyczy oleju silnikowego, częściej pojawia się pompa zębata lub inna wyporowa.
