Zdjęcie cefalometryczne (telerentgenogram) jest badaniem zewnątrzustnym, wykonywanym najczęściej w projekcji bocznej, wykorzystywanym przede wszystkim w ortodoncji. Służy do oceny relacji szczęki i żuchwy, położenia zębów w kontekście struktur twarzoczaszki oraz do wykonywania analiz cefalometrycznych potrzebnych przy planowaniu i kontroli leczenia ortodontycznego.
Odpowiedź "pantomograficzne" jest błędna, ponieważ pantomogram (RTG panoramiczne) przedstawia w charakterystyczny sposób oba łuki zębowe jednocześnie, zwykle z widocznym przebiegiem żuchwy i szczęki w obrazie "łukowym", a nie typowy obraz czaszki w projekcji używanej do analiz ortodontycznych.
Odpowiedź "przylegające" jest błędna, bo zdjęcie przylegające jest wewnątrzustne i obejmuje niewielki obszar (kilka zębów oraz kość wyrostka zębodołowego), służąc np. do diagnostyki próchnicy, zmian okołowierzchołkowych czy oceny przyzębia. Nie ma zakresu typowego dla cefalometrii.
Odpowiedź "zgryzowe" także jest błędna, ponieważ zdjęcie zgryzowe to badanie wewnątrzustne, wykonywane z płytką/kliszą umieszczoną w jamie ustnej. Stosuje się je m.in. do oceny rozleglejszych zmian w obrębie łuku, lokalizacji zębów zatrzymanych lub ciał obcych, ale nadal nie daje obrazu relacji czaszkowo-twarzowych w standardzie cefalometrycznym.
Wskazówka egzaminacyjna: rozróżniaj najpierw, czy obraz jest wewnątrzustny (mały wycinek łuku zębowego) czy zewnątrzustny (szerszy zakres struktur), a dopiero potem dobieraj nazwę projekcji: panoramiczna vs cefalometryczna.
