W systemie PDH (Plesiochronous Digital Hierarchy) podstawową techniką łączenia wielu kanałów w jeden strumień jest TDM (Time Division Multiplexing), czyli zwielokrotnianie z podziałem czasu. Oznacza to, że poszczególne kanały (np. głosowe lub dane) dostają swoje szczeliny czasowe w ramach wspólnego strumienia transmisyjnego. Dzięki temu w danym momencie przesyłany jest fragment danych jednego kanału, a po chwili – kolejnego.
Dlaczego nie inne odpowiedzi?
- "FDM (Frequency Division Multiplexing)" – w FDM każdy kanał otrzymuje własny zakres częstotliwości (podział pasma). To typowe dla systemów analogowych lub radiowych, a nie dla klasycznej hierarchii PDH opartej o ramki i szczeliny czasowe.
- "WDM (Wavelength Division Multiplexing)" – WDM to zwielokrotnianie falowe w światłowodzie: kilka długości fali w jednym włóknie. Jest to charakterystyczne dla systemów optycznych wysokich przepływności i nie opisuje mechanizmu zwielokrotniania w PDH.
- "CDM (Code Division Multiplexing)" – CDM/CDMA rozdziela kanały kodami (technika rozpowszechniona w niektórych systemach radiowych). W PDH nie wykorzystuje się rozdziału kodowego jako podstawy hierarchii.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach widzisz TDM/FDM/WDM/CDM, najpierw przypomnij sobie, czy pytanie dotyczy ramkowania i szczelin czasowych (wtedy TDM), czy pasma częstotliwości (FDM), czy światłowodu i długości fali (WDM), czy kodów rozdzielających użytkowników (CDM).
