KWALIFIKACJA MED3 - TEST WIEDZY NR 10

W pracy opiekuna medycznego podejrzenie przemocy (fizycznej, psychicznej, seksualnej, ekonomicznej lub zaniedbania) wymaga reakcji, ponieważ osoba chora i niesamodzielna może nie być w stanie skutecznie się bronić ani samodzielnie szukać pomocy. Dlatego właściwe postępowanie łączy dwa równoległe cele: zapewnienie bezpieczeństwa oraz uruchomienie ścieżki zgłoszenia zgodnie z procedurami.

Odpowiedź "Zgłoszenie podejrzenia odpowiednim służbom i udzielenie pomocy pacjentowi." jest poprawna, bo obejmuje:

• działanie ochronne – udzielenie wsparcia, ograniczenie dalszej ekspozycji na krzywdzenie, zadbanie o stan somatyczny i psychiczny pacjenta,
• działanie formalne – zgłoszenie podejrzenia do instytucji właściwych w danej sytuacji (w praktyce zwykle przez kanały przyjęte w podmiocie leczniczym oraz z udziałem przełożonego/zespołu), aby nie pozostawić pacjenta bez systemowej ochrony.

Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z typowych powodów:

• "Powiadomienie rodziny pacjenta … i pozostawienie sprawy w ich rękach." – rodzina może być sprawcą lub może nie zapewnić ochrony; przeniesienie odpowiedzialności zwiększa ryzyko dalszej przemocy.
• "Zignorowanie sytuacji, jeżeli pacjent nie potwierdzi przemocy." – ofiary często zaprzeczają z lęku, wstydu lub zależności od sprawcy; brak potwierdzenia nie wyklucza przemocy.
• "Zgłoszenie sytuacji tylko swojemu przełożonemu." – samo poinformowanie przełożonego bywa elementem procedury, ale nie może być jedynym działaniem, jeśli pacjent wymaga natychmiastowej pomocy lub gdy procedura wymaga dalszej eskalacji.

Na egzaminie warto pamiętać o zasadzie: najpierw bezpieczeństwo i wsparcie pacjenta, a równolegle uruchomienie właściwych procedur zgłoszeniowych. Jeśli w odpowiedziach pojawiają się warianty "zignoruj", "zostaw rodzinie" albo "zrób tylko jeden krok", zwykle są to dystraktory.