KWALIFIKACJA MED14 - TEST WIEDZY NR 10

PYTANIE NR 39.
Jako opiekun medyczny, masz do czynienia z pacjentem, który ma trudności z poruszaniem się. Które z poniższych jest najważniejsze, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta podczas poruszania się?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Obuwie z antypoślizgową podeszwą bezpośrednio zmniejsza ryzyko poślizgnięcia i upadku w trakcie chodzenia, czyli najczęstsze zagrożenie u osoby z ograniczoną mobilnością. Podnośnik dotyczy głównie transferów, a telefon lub dzwonek pomagają wezwaniu pomocy, ale nie zapobiegają samemu upadkowi.

Pełne wyjaśnienie:

W sytuacji, gdy pacjent ma trudności z poruszaniem się, priorytetem jest realne zmniejszenie ryzyka upadku podczas samego chodzenia. Odpowiedź "Ustalenie, że pacjent zawsze nosi buty z antypoślizgowymi podeszwami." jest trafna, ponieważ obuwie z odpowiednią podeszwą zwiększa tarcie z podłożem i ogranicza poślizg, co jest jednym z najczęstszych mechanizmów upadków (zwłaszcza na gładkich powierzchniach). Jest to działanie proste, uniwersalne i możliwe do zastosowania w wielu warunkach (oddział, dom, placówka opiekuńcza).

Pozostałe propozycje są mniej adekwatne jako "najważniejsze" dla bezpieczeństwa podczas poruszania się:

  • "Używanie podnośnika do przenoszenia pacjenta." – podnośnik jest właściwy w określonych sytuacjach transferu (np. łóżko–wózek) i przy konkretnych wskazaniach. Nie jest jednak podstawowym rozwiązaniem dla samego chodzenia; dodatkowo nie każdy pacjent go wymaga, a jego użycie zależy od dostępności sprzętu i oceny stanu pacjenta.
  • "Upewnienie się, że pacjent zawsze ma przy sobie telefon komórkowy." – to element organizacyjny, zwiększa możliwość wezwania pomocy po zdarzeniu, ale nie redukuje bezpośrednio ryzyka poślizgnięcia/potknięcia w trakcie przemieszczania.
  • "Zapewnienie, że pacjent zawsze ma przy sobie dzwonek alarmowy." – podobnie jak telefon, wspiera szybką reakcję personelu/opiekuna, lecz działa głównie reakcyjnie (po pogorszeniu stanu lub po upadku), a nie profilaktycznie.

W praktyce opiekun medyczny łączy kilka działań: dobór bezpiecznego obuwia, kontrolę otoczenia (śliskie podłoże, przeszkody), odpowiednią asekurację oraz informowanie pacjenta. W pytaniu jednak wskazano wybór najważniejszego elementu – dlatego najbardziej uniwersalna, bezpośrednio profilaktyczna jest dbałość o obuwie antypoślizgowe.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Profilaktyka upadków to działania zmniejszające ryzyko potknięcia lub poślizgnięcia, np. bezpieczne obuwie, porządek w otoczeniu, dobra asekuracja i dostosowanie tempa mobilizacji. Celem jest zapobieganie urazom, a nie tylko szybkie wezwanie pomocy po zdarzeniu.
Bo wpływa bezpośrednio na przyczepność do podłoża. Pacjent z osłabieniem siły, zaburzeniami równowagi lub chodem niepewnym łatwo się ślizga, zwłaszcza na gładkich podłogach. Antypoślizgowa podeszwa zmniejsza ryzyko poślizgu i upadku.
Najczęściej: stabilna, antypoślizgowa podeszwa, dobre dopasowanie, zapięcie utrzymujące stopę oraz brak luźnych elementów. Zbyt duże kapcie lub chodzenie w samych skarpetach zwiększa ryzyko potknięcia i poślizgu, zwłaszcza przy zmianie kierunku.
Nie zawsze. Podnośnik jest stosowany głównie do transferów (np. z łóżka na wózek) i u pacjentów, którzy nie mogą bezpiecznie wykonać tych czynności z pomocą opiekuna. Podczas chodzenia ważniejsze są asekuracja, dostosowanie otoczenia i obuwie.
Telefon zwiększa bezpieczeństwo głównie wtedy, gdy pacjent może go użyć, a zasięg i dostęp do pomocy są pewne. Nie zastępuje jednak profilaktyki upadków, bo nie zapobiega poślizgnięciu. W razie nagłego upadku pacjent może nie być w stanie zadzwonić.
Częste błędy to zbyt szybkie tempo, brak oceny podłoża, nieuwzględnienie zmęczenia pacjenta oraz asekuracja "z daleka". W praktyce trzeba przewidywać utratę równowagi, zapewnić stabilne podparcie i dbać o warunki (np. suche podłoże, brak przeszkód).
Dzwonek pomaga szybko wezwać pomoc, ale działa głównie po pojawieniu się problemu (np. zawrotów głowy) lub po zdarzeniu. Jeśli pacjent się poślizgnie, może nie zdążyć zadzwonić. Najpierw ogranicza się ryzyko upadku, a dopiero potem wzmacnia możliwość reakcji.
Należy zwrócić uwagę na stabilność chodu, zawroty głowy, osłabienie, ból, stan po lekach, a także warunki otoczenia (oświetlenie, przeszkody, mokra podłoga). Ocena pomaga dobrać poziom asekuracji i zdecydować, czy pacjent powinien iść sam, z pomocą czy z użyciem sprzętu.
Najczęściej są to mokre lub wypolerowane podłogi, luźne dywaniki, progi, przewody oraz bałagan przy łóżku. Dodatkowo zbyt słabe oświetlenie utrudnia ocenę przeszkód. Usunięcie takich czynników jest prostym sposobem ograniczenia upadków.
Ucz się przez scenariusze: chodzenie, transfer, wstawanie z łóżka i korzystanie z toalety. Zapamiętaj, które działania są profilaktyczne (np. obuwie, porządek, asekuracja), a które są reakcyjne (telefon/dzwonek). Na egzaminie szukaj odpowiedzi, która bezpośrednio zmniejsza ryzyko urazu.
info

Statystycznie 60% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że obuwie z antypoślizgową podeszwą bezpośrednio zmniejsza ryzyko poślizgnięcia i upadku w trakcie chodzenia, czyli najczęstsze zagrożenie u osoby z ograniczoną mobilnością.

Źródła:

  • World Health Organization (WHO) – Falls (fact sheet): https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/falls - accessed 2026-02-27
  • Centers for Disease Control and Prevention (CDC) – STEADI: Older Adult Fall Prevention: https://www.cdc.gov/steadi/ - accessed 2026-02-27

Materiały:

  • materiały edukacyjne o profilaktyce upadków (WHO/CDC)
  • procedury placówki dotyczące zapobiegania upadkom i mobilizacji pacjenta
  • podręczniki/opisy technik asekuracji i transferu pacjenta dla opiekunów medycznych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego