Dobór odzieży ochronnej (środka ochrony indywidualnej) powinien wynikać z oceny zagrożeń na stanowisku i służyć temu, aby pracownik mógł wykonywać zadania bezpiecznie. Dlatego prawdziwe jest stwierdzenie, że odzież ochronna należy dobrać tak, by zapewniała bezpieczeństwo oraz możliwie wysoki komfort użytkowania (np. właściwy rozmiar, ergonomiczny krój, brak ucisku), ponieważ dyskomfort może prowadzić do niewłaściwego używania lub zdejmowania ochrony.
Stwierdzenie, że odzież ochronna ma utrudniać ruchy, jest nieprawdziwe: ograniczanie ruchów zwiększa ryzyko potknięć, zahaczeń i błędów manualnych, a więc może pogarszać bezpieczeństwo zamiast je poprawiać. Stwierdzenie, że odzież ochronna ma być jak najbardziej elegancka, myli odzież ochronną ze strojem służbowym lub uniformem – estetyka może mieć znaczenie wizerunkowe, ale nie jest kryterium nadrzędnym w ochronie przed zagrożeniami.
Stwierdzenie, że odzież ochronna ma być jak najlżejsza, też jest mylące: mniejsza masa może poprawiać komfort, ale tylko pod warunkiem, że nie obniża wymaganej ochrony (np. przed zabrudzeniem, chemikaliami, temperaturą). W praktyce poprawny dobór to kompromis: odpowiedni poziom ochrony + dopasowanie i ergonomia, aby pracownik rzeczywiście z odzieży korzystał.
- Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się bezpieczeństwo i adekwatność do zagrożeń, zwykle jest to kierunek poprawny; elegancja i celowe ograniczanie ruchów są typowymi dystraktorami.
