W programie dla grupy ukierunkowanej na kulturę i historię kluczowe jest dobranie takich punktów, które realizują cel poznawczy: umożliwiają kontakt z dziedzictwem, edukację oraz interpretację przeszłości i kultury regionu. Najbardziej typowymi i oczekiwanymi miejscami są więc muzea i zabytki historyczne (np. obiekty architektury, miejsca pamięci, starówki, twierdze, zamki, skanseny), bo bezpośrednio odpowiadają na motywację uczestników.
Odpowiedź "Parki rozrywki" nie pasuje do profilu kulturowo-historycznego: są nastawione na rekreację i emocje, a element edukacyjny (jeśli występuje) zwykle nie jest celem głównym. Odpowiedź "Centra handlowe" odnosi się do turystyki zakupowej i czasu wolnego; może być dodatkiem organizacyjnym, ale nie stanowi rdzenia programu dla grupy zainteresowanej dziedzictwem. Odpowiedź "Plaże i baseny" reprezentuje turystykę wypoczynkową i rekreację wodną, czyli inny typ potrzeb niż zwiedzanie i poznawanie historii.
W praktyce technik organizacji turystyki powinien umieć: (1) odczytać zainteresowania i motywacje grupy, (2) dobrać adekwatne atrakcje, (3) ułożyć logiczną trasę i kolejność zwiedzania oraz (4) zaplanować czas na część merytoryczną i przerwy. W tym zadaniu kryterium doboru jest jedno: kultura i historia, dlatego wybór atrakcji dziedzictwa jest jednoznaczny.
