Działanie "Nawożenie gleby zgodnie z jej potrzebami i przepisami" jest zgodne z ochroną środowiska, bo opiera się na zasadzie racjonalnego gospodarowania składnikami: dawka i termin nawozu powinny wynikać z potrzeb roślin oraz zasobności gleby. Takie podejście zmniejsza straty azotu i fosforu (np. przez wymywanie lub spływ powierzchniowy), a więc ogranicza ryzyko pogorszenia jakości wód i degradacji gleby.
"Używanie pestycydów bez ograniczeń, aby zwiększyć plony" jest nieprawidłowe, ponieważ środki ochrony roślin powinny być stosowane w sposób kontrolowany: w odpowiedniej dawce, we właściwych warunkach i tylko wtedy, gdy jest to uzasadnione. Brak ograniczeń zwiększa ryzyko pozostałości substancji, szkód dla organizmów pożytecznych oraz skażeń środowiska.
"Wypalanie resztek pożniwnych na polu" jest działaniem szkodliwym: prowadzi do emisji zanieczyszczeń, niszczy organizmy glebowe i może powodować rozprzestrzenienie ognia. Dodatkowo wypalanie nie jest traktowane jako właściwa metoda zagospodarowania biomasy w nowoczesnym, prośrodowiskowym gospodarstwie.
"Pozbywanie się odpadów rolniczych poprzez ich zakopanie na polu" również jest niewłaściwe, bo odpady mogą zawierać materiały, które rozkładają się bardzo długo lub uwalniają substancje szkodliwe. Zamiast tego odpady powinny być gromadzone selektywnie i przekazywane do właściwego odbioru.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy ochrony środowiska, szukaj odpowiedzi opisującej ograniczanie presji na glebę, wodę i powietrze oraz działania oparte na potrzebach i zasadach (plan, dawka, kontrola), a unikaj opcji skrajnych ("bez ograniczeń") i praktyk "na skróty" (spalanie, zakopywanie).
