W pracy terapeuty zajęciowego informacje o pacjencie (w tym dane osobowe oraz informacje o stanie zdrowia i przebiegu terapii) są danymi wrażliwymi i podlegają szczególnej ochronie. Zasadą jest poufność oraz udostępnianie danych wyłącznie osobom uprawnionym.
Odpowiedź "Udostępnij dane tylko po uzyskaniu wyraźnej zgody pacjenta." jest poprawna, ponieważ odzwierciedla bezpieczną regułę postępowania w sytuacji, gdy osoba trzecia nie wykazuje jednoznacznego umocowania. Zgoda pacjenta (udzielona świadomie i wyraźnie) pozwala określić komu, jakie dane i w jakim celu można przekazać. W praktyce należy też zadbać o weryfikację tożsamości odbiorcy oraz zasadę minimalizacji (przekazać tylko to, co niezbędne).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe lub ryzykowne?
- "Udostępnij dane bez pytania pacjenta." – to podejście ignoruje konieczność istnienia podstawy uprawniającej do ujawnienia danych. Może prowadzić do naruszenia poufności i odpowiedzialności zawodowej oraz organizacyjnej.
- "Odmów udostępnienia danych, niezależnie od sytuacji." – jest zbyt kategoryczne. W praktyce mogą istnieć sytuacje, w których udostępnienie jest dopuszczalne (np. gdy pacjent upoważnił konkretną osobę albo gdy wynika to z obowiązków instytucji). Bezwarunkowa odmowa może utrudniać proces opieki i komunikację, gdy uprawnienie jest udokumentowane.
- "Udostępnij dane, jeśli osoba trzecia jest członkiem rodziny pacjenta." – samo pokrewieństwo nie przesądza o prawie dostępu. Rodzina może być uprawniona dopiero wtedy, gdy pacjent wyraźnie wskazał ją jako osobę upoważnioną albo istnieje inna jasna podstawa.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści nie podano żadnego upoważnienia ani podstawy, najczęściej poprawna jest odpowiedź odwołująca się do zgody pacjenta i zachowania poufności.
