Zasiedzenie to sposób nabycia własności przez długotrwałe, nieprzerwane wykonywanie władztwa nad nieruchomością jak właściciel (czyli w ramach posiadania samoistnego). Kluczowe jest, że nie chodzi o samo korzystanie z gruntu (np. dzierżawę), lecz o faktyczne zachowywanie się tak, jakby było się właścicielem.
W pytaniu wskazano, że posiadacz jest w złej wierze. Oznacza to, że obejmując nieruchomość we władanie, wie (albo powinien wiedzieć), że nie przysługuje mu prawo własności. Z tego powodu prawo przewiduje dłuższy termin zasiedzenia niż w sytuacji dobrej wiary.
Dlatego poprawna odpowiedź to 30 lat – jest to najkrótszy czas, po którym posiadacz samoistny w złej wierze może nabyć własność przez zasiedzenie (przy spełnieniu pozostałych przesłanek, w tym ciągłości posiadania).
- 20 – to wartość myląca, bo kojarzy się z krótszym terminem właściwym dla innej sytuacji (dobra wiara), a tu warunek "zła wiara" wyklucza ten wybór.
- 25 – nie jest standardowym terminem zasiedzenia nieruchomości w tym ujęciu; wybór zwykle wynika z błędnego "uśredniania" lub zgadywania.
- 10 – to zbyt krótki okres w realiach zasiedzenia nieruchomości; taka odpowiedź wynika najczęściej z pomylenia z innymi terminami przedawnienia lub uproszczonej intuicji.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw zidentyfikuj trzy elementy: posiadanie samoistne, dobra/zła wiara, a dopiero potem dobierz właściwy termin lat. To ogranicza ryzyko pomylenia 20 i 30 lat.
