W silniku indukcyjnym klatkowym nagrzewanie uzwojeń wynika głównie ze strat cieplnych (m.in. strat miedziowych zależnych od prądu) oraz z warunków odprowadzania ciepła. W treści podano, że silnik jest obciążony mocą znamionową i pobiera prąd znamionowy. To istotny warunek: sugeruje, że od strony elektrycznej obciążenie prądowe nie jest ponadnormatywne.
Dlatego przegrzanie może wystąpić wtedy, gdy chłodzenie jest niewystarczające. Odpowiedź "uszkodzenie wentylatora." pasuje najlepiej, bo wentylator odpowiada za przepływ powietrza i odbiór ciepła z obudowy oraz wnętrza silnika. Jeśli wentylator jest uszkodzony (np. połamane łopatki, poluzowanie, brak skutecznego nawiewu), silnik może pracować z prądem znamionowym, a mimo to temperatura uzwojeń będzie rosła, ponieważ ciepło nie jest skutecznie odprowadzane.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi przyczynami przegrzewania, ale są sprzeczne z warunkiem "prąd znamionowy":
- "zatarcie łożysk na wale." – zwiększa opory mechaniczne. W praktyce zwykle prowadzi to do wzrostu momentu obciążenia, a więc także do wzrostu prądu i dodatkowych strat. To nie pasuje do założenia, że prąd pozostaje znamionowy.
- "przeciążenie silnika." – przeciążenie z definicji oznacza obciążenie ponad dopuszczalne, co w normalnych warunkach powoduje pobór prądu większy od znamionowego. Skoro prąd jest znamionowy, ta odpowiedź nie spełnia warunków zadania.
- "zanik jednej fazy zasilającej." – praca przy zaniku fazy powoduje asymetrię i zwykle wzrost prądów w pozostałych fazach oraz silne nagrzewanie. To znowu kłóci się z informacją o prądzie znamionowym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "prąd znamionowy", rozważ przyczyny termiczne i chłodnicze (wentylacja, zabrudzenie, temperatura otoczenia), a dopiero potem typowe przyczyny nadprądowe.
