KWALIFIKACJA OGR3 - STYCZEŃ 2022

PYTANIE NR 16.
Które jednostki miary stosowane są w inwentaryzacji dendrologicznej do zapisywania pomierzonych wielkości obwodu pnia oraz średnicy korony drzewa?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W inwentaryzacji dendrologicznej obwód pnia zapisuje się zwykle w centymetrach, bo wartości są rzędu dziesiątek–setek i taki zapis jest czytelny w kartach drzew.
Średnicę (rozpiętość) korony podaje się w metrach, ponieważ korony mają zwykle kilka lub kilkanaście metrów średnicy.

Pełne wyjaśnienie:

W inwentaryzacji dendrologicznej ważne jest, aby jednostka miary była dopasowana do typowej skali opisywanej wielkości oraz żeby zapis był czytelny w tabelach i kartach inwentaryzacyjnych.

Obwód pnia (mierzony najczęściej taśmą na ustalonej wysokości) podaje się typowo w centymetrach. Wartości obwodu pnia dla drzew w terenie często mieszczą się w zakresie dziesiątek do kilkuset centymetrów, co ułatwia porównania między drzewami i ogranicza liczbę miejsc po przecinku.

Średnica korony to wielkość o większej skali przestrzennej. Korona drzewa ma zwykle rozpiętość liczona w metrach, dlatego zapis w metrach jest bardziej naturalny i praktyczny w dokumentacji projektowej (np. przy ocenie kolizji z obiektami, drogami, sieciami).

Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe w typowej konwencji zapisu?

  • "Obwód pnia – [cm]; średnica korony – [cm]": zapis średnicy korony w centymetrach jest mało czytelny (np. 850 cm zamiast 8,5 m) i utrudnia szybkie porównania oraz analizę przestrzenną.
  • "Obwód pnia – [mm]; średnica korony – [cm]": zastosowanie mm dla obwodu pnia zwykle daje nadmierną "dokładność pozorną" w dokumentacji terenowej, a nadal nie rozwiązuje problemu skali dla korony.
  • "Obwód pnia – [m]; średnica korony – [m]": metr dla obwodu pnia jest mniej praktyczny, bo wymusza ułamki (np. 1,35 m), a w zestawieniach trudniej porównywać wartości niż przy zapisie w cm.

Na egzaminie zwracaj uwagę na to, czy dana wielkość jest pomiarowa i "centymetrowa" (pień) czy przestrzenna i "metrowa" (korona). To częsty schemat w dokumentacji zieleni.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Inwentaryzacja dendrologiczna to opis i pomiary drzew (czasem także krzewów) w terenie. Wykonuje się ją, aby przygotować projekt zagospodarowania, ocenić stan zieleni, zaplanować ochronę drzew podczas budowy oraz udokumentować parametry, które wpływają na kolizje i dobór zabiegów pielęgnacyjnych.
Najczęściej zapisuje się m.in. obwód pnia, średnicę lub zasięg korony, wysokość drzewa (jeśli wymagana), lokalizację, gatunek oraz ocenę stanu. Zestaw parametrów zależy od celu opracowania, ale obwód pnia i parametry korony należą do podstawowych danych inwentaryzacyjnych.
Centymetry są wygodne, bo obwody pni mają zwykle wartości rzędu dziesiątek–setek. Zapis w cm jest czytelny w tabelach i ogranicza użycie ułamków, które często nic nie wnoszą w realiach pomiaru terenowego (dokładność taśmy, nierówności kory, ustawienie wysokości pomiaru).
Korona ma skalę "metrową" (kilka–kilkanaście metrów), więc zapis w metrach jest krótszy i łatwiejszy do interpretacji przestrzennej. Dzięki temu szybciej ocenisz odległości od obiektów, ryzyko kolizji oraz potrzebną strefę ochronną, bez przeliczania dużych liczb w cm.
W praktyce można, ale jest to mniej wygodne w dokumentacji. Obwód pnia w metrach często wymaga zapisu ułamkowego (np. 1,28 m), co utrudnia szybkie porównywanie drzew. Dlatego w kartach inwentaryzacyjnych zwykle spotyka się cm dla obwodu pnia i m dla średnicy korony.
Sprawdź skalę wielkości: pień to parametr "mniejszy" (zwykle cm), a korona to parametr "większy" (zwykle m). Dodatkowo upewnij się, że wszystkie wiersze tabeli mają spójny zapis jednostek. Na koniec porównaj "realność" liczb: 900 cm korony wygląda podejrzanie wobec 9 m.
Częsty błąd to stosowanie tej samej jednostki dla obu parametrów "z przyzwyczajenia" albo wybieranie mm dla obwodu pnia, bo wydaje się dokładniejsze. Inny błąd to nieuwzględnienie, że korona ma skalę metrową i zapis w cm tworzy nieczytelne, zbyt duże liczby.
Najczęściej używa się taśmy mierniczej (czasem taśmy dendrometrycznej) do opasania pnia. Ważne jest utrzymanie taśmy poziomo i na ustalonej wysokości pomiaru. W praktyce terenowej na wynik wpływa m.in. faktura kory i zgrubienia, dlatego liczy się też powtarzalność metody.
Średnicę korony wyznacza się zwykle jako rozpiętość korony mierzona w dwóch prostopadłych kierunkach (np. N–S i E–W), a następnie można podać wartość średnią lub dwa wymiary – zależnie od przyjętej metodyki. Jednostką zapisu jest najczęściej metr, bo odpowiada skali rozpiętości.
Różnice pojawiają się, gdy zamawiający narzuca wzór tabeli lub szczegółową metodykę (np. w dokumentacji przetargowej). Wtedy należy stosować jednostki wskazane w wymaganiach, ale nadal powinny one być spójne i sensowne dla skali pomiaru. Na egzaminie zwykle sprawdza się typowe konwencje.
info

Statystycznie 64% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "W inwentaryzacji dendrologicznej obwód pnia zapisuje się zwykle w centymetrach, bo wartości są rzędu dziesiątek–setek i taki zapis jest czytelny w kartach drzew."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z dendrologii i inwentaryzacji drzew (skrypty szkolne, notatki z zajęć terenowych)
  • Instrukcje/wytyczne stosowane lokalnie przez zarządców zieleni dotyczące kart inwentaryzacyjnych
  • Ćwiczenia praktyczne: wypełnienie przykładowej karty inwentaryzacyjnej na podstawie pomiarów w terenie

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego