W planowaniu czynności pielęgnacyjnych u dziecka chorego lub z niepełnosprawnością kluczowa jest ocena stanu zdrowia. Obejmuje ona zwykle kilka komplementarnych elementów: obserwację, proste pomiary oraz informacje uzyskane od rodziców/opiekunów. Łączenie tych źródeł pozwala lepiej zrozumieć, co jest dla dziecka typowe, a co stanowi zmianę mogącą świadczyć o pogorszeniu.
Odpowiedź "Zignorowanie informacji od rodziców o stanie zdrowia dziecka" jest najmniej odpowiednia, ponieważ rodzice często najlepiej znają codzienne funkcjonowanie dziecka, jego reakcje na chorobę, wcześniejsze objawy i dotychczasowe zalecenia. Pomijanie tych danych zwiększa ryzyko błędnej oceny sytuacji oraz nieadekwatnego planu opieki (np. przeoczenia niepokojących sygnałów zgłaszanych przez opiekunów).
Pozostałe działania są zasadniczo właściwymi elementami oceny:
- "Obserwacja zachowania dziecka" dostarcza informacji o samopoczuciu, poziomie aktywności, reakcji na bodźce czy komforcie (np. ból, niepokój, senność).
- "Pomiar temperatury ciała" jest prostym parametrem pomocnym przy podejrzeniu infekcji, ocenie gorączki i monitorowaniu zmian w czasie.
- "Sprawdzenie pulsowania na nadgarstkach" (czyli w praktyce ocena tętna w dostępnym miejscu) bywa elementem podstawowej oceny krążenia. Ważne jest jednak, aby wykonywać je adekwatnie do wieku i stanu dziecka oraz zgodnie z kompetencjami.
Na egzaminie warto pamiętać zasadę: najmniej odpowiednie będzie to działanie, które zubaża ocenę albo pomija ważne źródło informacji, a nie to, które jest zwykłą czynnością obserwacyjno-pomiarową.
