Rodzaj pracy (skurczu) mięśnia rozpoznaje się po tym, co dzieje się z długością mięśnia oraz z odległością między jego przyczepami, przy założeniu, że mięsień jest w czynnym napięciu (czyli aktywnie wytwarza siłę).
Praca ekscentryczna zachodzi wtedy, gdy mięsień jest aktywny, ale jednocześnie wydłuża się. W opisie zadania wskazówką jest to, że przyczepy oddalają się od siebie – to oznacza wzrost długości mięśnia. Taka sytuacja jest typowa dla fazy kontrolowanego "opuszczania" lub "hamowania" ruchu, gdy obciążenie (siła zewnętrzna) jest większe niż moment siły generowany przez mięsień, ale mięsień nadal pracuje, by ruch kontrolować.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "koncentryczny" – w pracy koncentrycznej mięsień w napięciu skraca się, więc przyczepy powinny się zbliżać, a nie oddalać. To typowe dla fazy pokonywania oporu (np. podnoszenie).
- "izometryczny" – skurcz izometryczny oznacza wytwarzanie napięcia bez zmiany długości mięśnia; w praktyce odległość między przyczepami pozostaje stała. Skoro w zadaniu przyczepy się oddalają, nie jest to izometria.
- "statyczny" – to określenie bywa używane potocznie w kontekście braku ruchu, ale w nazewnictwie fizjologicznym i biomechanicznym precyzyjny termin odpowiadający "bez zmiany długości" to izometryczny. W tym opisie i tak zachodzi zmiana odległości przyczepów, więc "statyczny" nie opisuje właściwie zjawiska.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prostą regułę: oddalają się → mięsień się wydłuża → ekscentryczny; zbliżają się → mięsień się skraca → koncentryczny; bez zmiany → izometryczny.
