W nazewnictwie maszyn górnictwa odkrywkowego określenie typu wysięgnika wynika z tego, w ilu płaszczyznach i w jaki sposób może się on przemieszczać podczas pracy.
Jeżeli wysięgnik zwałowarki jest ruchomy w płaszczyźnie poziomej, oznacza to możliwość obrotu (zmiany kierunku "na boki", zwykle w pewnym zakresie kątowym). Jeżeli jednocześnie jest ruchomy w płaszczyźnie pionowej, oznacza to możliwość wychylenia (unoszenia i opuszczania wysięgnika), co pozwala zmieniać wysokość zrzutu i kształtować przekrój zwałowiska.
Gdy występują oba te ruchy jednocześnie, właściwy termin to "obrotowo-wychylny" – nazwa łączy dwa człony odpowiadające dwóm stopniom swobody.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "obrotowym" – wskazuje wyłącznie możliwość obrotu w poziomie. Nie informuje o możliwości zmiany położenia w pionie.
- "wychylnym" – dotyczy tylko wychylenia w pionie (góra–dół). Nie obejmuje obrotu w poziomie.
- "stałym" – oznacza brak możliwości zmiany położenia (w praktyce brak wskazanych ruchów roboczych wysięgnika).
W praktyce poprawne rozróżnienie pomaga w komunikacji na odkrywce: inny będzie zakres pracy, możliwości formowania pryzmy oraz wymagania dot. stref niebezpiecznych dla wysięgnika stałego niż dla obrotowo-wychylnego.
