W zadaniu podano dopuszczalne naprężenie na rozciąganie dla stali konstrukcyjnej: 150 MPa. Aby wyznaczyć dopuszczalne naprężenie na ścinanie, nie przyjmuje się tej samej wartości, tylko korzysta z zależności (współczynnika) podanej w materiale/ilustracji. Taka zależność wynika z przyjętej hipotezy wytężeniowej lub uproszczonych reguł projektowych, w których dopuszczalne ścinanie jest pewną częścią dopuszczalnego rozciągania.
Jeżeli z przedstawionych zależności wynika relacja typu τdop = 0,6 · σdop, to obliczenie jest proste:
- σdop = 150 MPa
- τdop = 0,6 · 150 MPa = 90 MPa
Dlatego poprawna jest odpowiedź "90 MPa".
Dlaczego pozostałe wartości nie pasują do typowego sensu zależności?
- "120 MPa" oznaczałoby współczynnik 0,8. To możliwe tylko wtedy, gdy materiał (zależność) wyraźnie tak stanowi. W kontekście szkolnych zależności dla stali zwykle przyjmuje się mniejszy udział dla ścinania niż 0,8.
- "150 MPa" to częsty błąd "przepisania" wartości z treści. Ścinanie i rozciąganie mają inne kryteria zniszczenia/poślizgu, więc dopuszczalne nie muszą być równe.
- "180 MPa" przekracza wartość dopuszczalną na rozciąganie, co w standardowych uproszczeniach jest nielogiczne (ścinanie nie powinno mieć większej dopuszczalnej wartości niż rozciąganie przy tych samych założeniach bezpieczeństwa).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy wynik ma sens fizyczny. Jeśli ścinanie ma być "częścią" rozciągania, wynik powinien być mniejszy od 150 MPa, a nie równy lub większy.