Opis "różnice w sile załamywania promieni w dwóch głównych południkach" odpowiada klasycznej definicji astygmatyzmu: układ optyczny oka (najczęściej rogówka, czasem także soczewka) ma inną moc w dwóch prostopadłych południkach głównych. W praktyce oznacza to, że oko nie tworzy jednego punktowego ogniska dla wszystkich promieni, tylko ogniskowanie różni się zależnie od kierunku.
Do wyrównania tej różnicy stosuje się soczewki cylindryczne (lub korekcję toryczną), ponieważ cylinder dodaje moc tylko w jednym południku (w drugim pozostaje "zerowy" w sensie działania cylindra). Dzięki temu można skompensować nadmiar lub niedobór mocy w konkretnym kierunku i uzyskać ostrzejszy obraz na siatkówce.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "multifokalnymi" – soczewki multifokalne są projektowane głównie do korekcji presbiopii (różne moce do dali i bliży). Sama wieloogniskowość nie rozwiązuje problemu różnej mocy w południkach, o ile nie zawierają składowej cylindrycznej.
- "skupiającymi" – soczewki skupiające (dodatnie) korygują typowo nadwzroczność i niektóre sytuacje afakii. Są to korekcje sferyczne, więc nie adresują selektywnie jednego południka.
- "rozpraszającymi" – soczewki rozpraszające (ujemne) korygują krótkowzroczność. Również są zasadniczo sferyczne i nie wyrównują różnic pomiędzy południkami.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać regułę: różne moce w południkach = astygmatyzm = cylinder. Dopiero dodatkowe składowe sferyczne (plus/minus) dobiera się zależnie od tego, czy współistnieje krótkowzroczność albo nadwzroczność.
