Opis wskazuje na technikę, która daje dużą kontrolę nad kreską i walorem (czyli stopniem jasności–ciemności). W rysunku fryzury wieczorowej często trzeba pokazać objętość, układ pasm, połysk oraz przejścia tonalne. Ołówek umożliwia to poprzez:
- zmianę nacisku (od bardzo jasnych po bardzo ciemne tony),
- zróżnicowanie grubości i intensywności linii,
- uzyskiwanie faktur (np. pasma, sploty, upięcia) różnymi rodzajami kreskowania,
- płynne przejścia tonalne (cieniowanie).
Odpowiedź "akwareli" nie jest najlepszym wyborem w tym opisie, ponieważ akwarela jest techniką plamową: świetnie daje przejścia barwne, ale nie opiera się na zróżnicowanej grubości linii w taki sposób jak rysunek ołówkiem (linia zwykle nie jest głównym nośnikiem formy).
Odpowiedź "flamastra" bywa używana do szybkich szkiców, jednak typowo daje bardziej jednolitą, wyraźną kreskę i ograniczone cieniowanie (szczególnie w wersjach szkolnych). Trudniej też o subtelne, wielostopniowe tony bez widocznych "pasm".
Odpowiedź "długopisu" jest najmniej trafna, bo długopis ma małą skalę tonalną: najczęściej operuje jedną barwą, a cieniowanie uzyskuje się głównie przez gęstość kreskowania, co jest mniej elastyczne i trudniejsze do uzyskania miękkich przejść niż w ołówku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się słowa "tonalne", "różna intensywność" oraz "zróżnicowana grubość linii", myśl o narzędziu, które reaguje na nacisk i pozwala stopniować walor – najczęściej będzie to ołówek.
