Koń trojański (Trojan) to złośliwe oprogramowanie, które zwykle udaje program legalny (np. "aktualizację", "kodek", "narzędzie"), aby użytkownik sam je uruchomił lub zainstalował. Kluczową cechą trojana jest to, że po uruchomieniu może wykonywać nieautoryzowane działania poza kontrolą użytkownika, takie jak: przechwytywanie danych (np. haseł), otwieranie dostępu zdalnego, modyfikacja ustawień systemu, doinstalowanie innych zagrożeń lub utrzymywanie trwałości w systemie.
Dlatego poprawna odpowiedź wskazuje na wykonywanie niepożądanych działań bez kontroli użytkownika. To najlepiej oddaje istotę trojana: użytkownik widzi "program", ale faktyczne funkcje są ukryte i szkodliwe.
- "ochronę systemu operacyjnego przed działaniem wirusów" – to opis roli programów ochronnych (np. antywirus/antymalware, zapora), a nie trojana. Trojan sam jest zagrożeniem.
- "optymalizację działania systemu operacyjnego" – to typowa funkcja narzędzi administracyjnych/porządkowych. Trojan może jedynie udawać takie narzędzie, ale jego celem nie jest poprawa wydajności.
- "wspomaganie działania użytkownika" – to cecha oprogramowania użytkowego (np. edytor, przeglądarka, klient poczty). Trojan może podszywać się pod takie aplikacje, lecz realnie działa na szkodę użytkownika.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się opisy "ochrona", "optymalizacja", "pomoc użytkownikowi" oraz jedna opcja o działaniach niepożądanych – przy pojęciach typu Trojan najczęściej poprawna jest ta ostatnia, bo Trojan należy do malware i jest projektowany do ukrytego wykonywania operacji.
